Zo’n 5.000 jaar geleden brachten de Sumeriërs, die in het oude Mesopotamië (het huidige Irak) woonden, een revolutie teweeg in hoe wij tijd waarnemen en meten. Ze ontwikkelden een geavanceerd numeriek systeem gebaseerd op het getal 60, bekend als het sexagesimale systeem. Dankzij dit unieke systeem wordt een uur verdeeld in 60 minuten en een minuut in 60 seconden – concepten die tot op de dag van vandaag in gebruik zijn.
De behoefte aan nauwkeurige tijdmeting kwam voort uit hun agrarische samenleving. Precieze kalenders waren essentieel voor het planten en oogsten van gewassen, maar ook voor het coördineren van complexe religieuze ceremonies en administratieve taken.
Om de tijd bij te houden, boekten de Sumeriërs aanzienlijke vooruitgang in de astronomie. Ze observeerden de bewegingen van hemellichamen en gebruikten deze kennis om een maankalender met 12 maanden te creëren, nauw afgestemd op de landbouwseizoenen.
De verdeling van de dag in 24 uur, elk uur in 60 minuten en elke minuut in 60 seconden was een opmerkelijke prestatie. Deze indelingen waren niet willekeurig, maar praktisch en gemakkelijk deelbaar – een bewijs van het geavanceerde wiskundige inzicht van de Sumeriërs.
Deze innovatieve benadering van tijd had een diepgaande invloed op latere beschavingen, waaronder de Babyloniërs, Grieken en Romeinen, die het Sumerische systeem overnamen en verder ontwikkelden.
De nalatenschap van de Sumeriërs is nog altijd zichtbaar in onze moderne klokken en kalenders, een blijvende getuigenis van hun vindingrijkheid en invloed op ons dagelijks leven.
Reactie plaatsen
Reacties