Elk bruidspaar is uniek en zo ook de trouwambtenaar.
’Liefde is leven en leven is liefde. Dat is haar levensmotto.


Lees hier het verhaal van Mildred Nijhove…


‘Spannend maar tegelijkertijd ook heel leuk,
een betere vuurdoop kan je niet hebben. Het bedrijf was geboren’


Trouwambtenaar worden speelde altijd in mijn gedachten.
Maar de tijd was er toen nog niet rijp voor. Ik had andere prioriteiten.
Totdat ik een aantal jaar geleden aan mijn dochters, mijn langgekoesterde wens vertelde.
De  meiden dwongen erop aan dat ik vooral haar hart moest volgen.
De drang om trouwambtenaar te worden werd steeds groter.
Eind 2017 hakte ik de knoop door en
schreef mijzelf in voor de opleiding trouwambtenaar.
Toen ik thuis kwam na haar eerste lesdag, raakte ik er niet over uitgepraat.
Ik had mijn roeping gevonden. Het gaf mij alleen maar meer motivatie
om door te zetten. Nadat ik geslaagd was als trouwambtenaar heb ik een
post geplaatst op social media. Ik had dit niet verwacht,
maar al snel kreeg ik een aantal boekingen. Spannend maar tegelijkertijd ook heel leuk,
een betere vuurdoop kan je niet hebben. Het bedrijf was geboren.


Om goed en kwalitatief werk te leveren is een
goede voorbereiding zeer belangrijk.
In de voorbereidingen gaat aardig wat werk en tijd zitten.
Zo heeft ieder stel hun eigen verhaal. Ik vind het belangrijk
om het bruidspaar door en door te leren kennen’.
Ieder mens is uniek en ik neem graag de tijd om het bruidspaar goed te leren kennen.
Dit doe ik door het bruidspaar heel veel huiswerk en bucketlist-opdrachten
te geven en dierbaren van het bruidspaar te betrekken bij de voorbereidingen.
Het staat bij mij hoog in het vaandel om elke ceremonie zo persoonlijk
mogelijk te houden zodat het bruidspaar
(en de gasten) er een mooie herinnering aan overhouden.

Op hun eerste jubileum krijgt het bruidspaar een herinneringenboek
waarin de highlights staan van het huwelijk dat ik voor hen voltrokken heb.
Hiermee kunnen zij hun memorable dag nogmaals herbeleven.

Ik kan mij alle huwelijken die ik voltrokken heb nog goed herinneren.
Zo heb ik een huwelijk voltrokken aan het strand.
Tijdens de ceremonie zag ik dat er rondom de gasten allemaal kinderen
vanaf het strand in een kring om ons heen kwamen zitten.
De ceremonie maakte ze nieuwsgierig en ze zaten daar heel stilletjes
om ons heen de ceremonie te bewonderen.

Ook heb ik een huwelijk voltrokken waarin het zoontje van de bruidegom
tegen zijn bonusmama zei: ‘ik ga met jou trouwen he Paula?’
Zijn zus kwam met de klapper van de dag en vroeg aan de bruid
‘mag ik je iets vragen? Ik heb dit overlegd met mijn eigen mama en zij vind het goed.
Mogen Max en ik jou vanaf vandaag ook mama noemen?’.
Dat was een onverwachts mooi en emotioneel moment.

 

Op mijn Bucketlist staat dat ik nog heel graag een huwelijk wil voltrekken in het buitenland,
heb er alle vertrouwen in dat het nog komt.
Wat ik leuk vind om te vermelden is dat ik samen met twee andere dames
in 2020 een trouwbeurs heb georganiseerd in ‘Het witte huis’in Almere.
Op deze trouwbeurs hebben wij een diversiteit aan ondernemers
de kans gegeven om zichzelf zichtbaar te maken. Een zeer geslaagde dag en zeker voor herhaling vatbaar.

Ik ben getrouwd en heb samen met mijn man, twee dochters.
Onze grootste rijkdom is onze kleinzoon en de 2e die op komst is.
Vorig jaar ben ik kort achter elkaar mijn ouders verloren.
Ondanks het verdriet en het grote gemis, haal ik kracht uit de herinneringen
die ik aan ze heb. Ik heb hele leuke, lieve en zeer vooruitstrevende ouders gehad.
Wat mijn werk als trouwambtenaar zo leuk maakt is de diversiteit
en de verbinding met de mensen. Ik houd van mensen, ben een echte levensgenieter,
vier graag het leven en de liefde met de mensen
om mij heen.

Ik vind het een hele eer dat de mensen mij kiezen als trouwambtenaar.


Ga voor meer informatie naar:
www.mildrednijhove.nl


Gepubliceerd op: 30-06-2021




Hij ziet geen problemen, maar uitdagingen.
Hij kijkt niet naar wat er niet mogelijk is, maar vooral wat wel mogelijk is.
Een bezig-bijtje maar iemand met een duidelijke maatschappelijke missie en visie.

Ik ben in gesprek gegaan met Stiven Warde…

Hij heeft zich jarenlang in Regio Amsterdam ingezet
voor de maatschappij. Dat gaf hem steeds meer inzichten
in de hulpvragen van de mensen. Hierdoor kwamen er allemaal
verschillende ideeën in zijn hoofd. Het gaf hem steeds meer
het gevoel dat hij hier iets mee moest.
Nadat hij verhuisde naar België, is hij zijn ideeën gaan uitwerken.
Door zijn opgebouwde netwerk is hij lijntjes gaan
uitzetten. Zijn geduld en doorzettingsvermogen hebben gemaakt
dat hij is gaan doen wat hij het allerleukst vind. En dat is het helpen van mensen.
Dit doet hij door de mensen tools te geven om te gaan groeien in hun
eigen persoonlijke ontwikkeling.

 

Stiven Warde is oprichter van de platformen Youngvision en Youngmission.
Youngvision is een platform dat gericht is op coaching, hulp en begeleiding
voor de doelgroepen jongeren en volwassenen. Hij heeft een coördinerende rol,
maar is vooral de schakel tussen de hulpbehoevende en diverse coaches.
De coaches bieden onder andere begeleiding bij faalangst en burn-out klachten.
Zo is het Shakuma fitness ontwikkeld. Shakuma fitness is onder andere gericht
op stress- en burnout klachten.

Youngmission is een platform gericht op doelgroep jongeren.
Zij worden middels een traject begeleidt bij het verder
ontwikkelen van hun talenten. Wat fijn is aan Youngmission,
is dat ze langdurige begeleiding bieden. Ze stoppen niet halverwege,
maar begeleiden de mensen graag tot een goed eind.

Hij legt uit dat we bijna allemaal het gevoel kennen hoe het is om
in een diep dal terecht te komen of om vast te lopen in je leven.
Maar hij is sterk van mening dat het belangrijk is om na een
verwerkingsproces door te zetten in je leven. Wat zijn je talenten?
Waar ben je goed in en wat vind je leuk om te doen?
Zijn doel is om Youngmission over te dragen aan de jongeren.
Zo zegt hij:’Jongeren zijn inspirerend en vernieuwend.
Zij zijn de toekomst. We weten allemaal hoe het is om jong te zijn.
Ze zijn voortdurend in ontwikkeling en hebben soms sturing
nodig bij datgene wat ze graag zouden willen bereiken.
En daar wil ik maar al te graag mijn bijdrage aan blijven leveren’.

 

Naast het beheren van de platformen van Youngvision en Youngmission
heeft hij nog meer projecten waar hij zich mee bezighoudt.
Zo werkt hij samen met een videoproductiebedrijf, deelt mee aan een
podcast over de rol van een vader na een scheiding,
is Secretaris van het Natio (Nationaal Voetbal Museum Suriname)
en nog veel meer. Naast zijn projecten maakt hij graag tijd vrij
voor zijn kinderen en hoopt hij in de toekomst weer te gaan kunnen reizen.



Benieuwd naar wat Youngvision & Youngmission voor
je kunnen betekenen? Neem dan een kijkje op:


www.youngvisionevents.com
www.youngmission.be

Gepubliceerd op: 07-06-2021


Lees hier het verhaal van de
twee vrienden Yogi & Yousef.

'‘Het beste van twee werelden en de
verbinding met elkaar heeft gezorgd voor een
vruchtbare samenwerking".


Het is een klein, ovaal, glazig bruin en
een zeer gewaardeerde vrucht.
Een bron van vitamines en mineralen,
een heerlijk en gezond tussendoortje.
Phoenix Dactylifera of terwijl de dadel.
De dadel  is een steenvrucht van de dadelpalm.
Inmiddels bestaan er meer dan 400 soorten dadels.
Één van de vele soorten dadels,
namelijk de ‘Dalia Sukkary’ wordt verkocht
door twee vrienden Yogi en Yousef.
Yogi uit Nederland en Yousef uit Saoedi-Arabië.

Vroeger organiseerde Yogi handelsmissies in de golfregio’s.
Op één van zijn reizen kwam hij Yousef tegen.
Yousef woont in Saoedi-Arabië.
Er ontstond een vriendschap tussen deze twee.
Yousef nam Yogi mee naar een dadelplantage.
Yogi at daar voor het eerst de Dalia Sukkary.
Het was de lekkerste dadel die hij ooit had gegeten.
Na een paar ontmoetingen tussen deze
twee vrienden waren de plannen rond.
Zij gingen de samenwerking met elkaar
aan. Één van hun doelstellingen is om iedereen
de belevenis te laten geven en te late ervaren
door het proeven van de Dalia Sukkary.

Dit hele proces zat vol met uitdagingen.
Maar uiteindelijk is het ze gelukt om een
100% natuurlijke dadel te kweken: vrij van pesticiden,
zonder chemisch behandeling en zonder toevoegingen zoals
conserveringsmiddelen en glucosestroop.
In Saudi-Arabië hebben ze 30 miljoen dadel palmbomen.
Waardoor er per seizoen 500.000 kilo dadels ingekocht kunnen worden.
In Saudi-Arabië is Yousef met een team aan het werk die de dadels
met de hand plukken en met zorg verpakken. En dan heb je Yogi in Nederland
die met zijn team zorgt voor onder andere de logistieke gedeelte en de verzendingen.
De dadels van Yogi & Yousef worden door heel Europa verkocht.

 

De verse dadels met een romige karamelsmaak worden verkocht in mooie,
gekleurde luxe doosjes. Leuk om iemand mee te verassen
of neer te zetten op tafel als je visite krijgt.
Als ik op de website kijk naar het assortiment,
wordt mijn aandacht direct getrokken naar de dadels met chocolade.
Maar je hebt ook dadels met walnoten, dadelpasta en dadels als snack verpakt.
Handig om mee te nemen als tussendoortje voor onderweg.

Yogi vond het fijn om in Saoedi-Arabië.te zijn.
Hij zag hoe de mensen daar met elkaar omgingen.
Daardoor besefte hij hoe
belangrijk het is om meer tijd te besteden
aan je sociale contacten. Door Yogi leerde Yousef de wereld buiten
Saoedi-Arabië kennen.Zo is hij naar Nederland gekomen
en heeft de bloemenveiling meegemaakt.
Door ‘open te staan voor elkaar’, door te geloven en uitdagingen zien
als een impuls voor verdere groei, kan je een hoop moois bereiken.
Dat hebben deze twee vrienden wel bewezen. Het beste van twee werelden
en de verbinding met elkaar heeft gezorgd voor een vruchtbare samenwerking.


Neem dan een kijkje op
www.yogiyousef.nl

Ik heb een pakketje ontvangen van Yogi.
Ik heb de dadels mogen proeven van Yogi & Yousef.
Ga voor de review naar 'Coffee Corner'.


Gepubliceerd op: 04-05-2021


 

Lees hier het verhaal van Claudine Morsen.

‘Met haar creatieve vermogen maakt ze
er elke keer weer een feestje van’.

Met haar moeder als inspiratiebron,
bruist deze dame vol met ideeën.
Met haar creatieve vermogen maakt ze
er elke keer weer een feestje van.
Soms sereen, rustig en intogen (Blush)
en soms met een explosie aan kleuren (Colours).
Ik heb het over Claudine Morsen,
all-round evenementenplanner en
oprichter van Blush & Colours.

Op 14 februari 2018 was het dan eindelijk zover.
Na de lancering van haar website en met een KVK-nummer op zak,
is zij officieel naar buiten getreden als
all-round evenementenplanner.
Van bruiloften tot babyshowers en verjaardagen. Claudine weet er wel raad mee.

Ze kan haar eerste opdracht nog goed herinneren.
Zo zie ik haar met een twinkeling in haar ogen vertellen over hoe blij ze wordt
om de decoratie te mogen doen voor de mensen.
Zo zegt ze: ‘Als ik bezig ben met creëren en decoreren zit ik zo in mijn eigen flow.
Maar dat besef-momentje als ik klaar ben
en kijk naar mijn eigen creatie, maakt het mij oprecht blij.
Mede ook door de positieve reacties en liefde die ik krijg van de klanten’.

 

 

Ik vroeg aan haar hoe het in zijn werk gaat wanneer er een klant zich
bij haar aanmeldt. Ze legt uit dat ze dan graag met de klant in gesprek gaat.
De wensen en mogelijkheden worden besproken. Duidelijkheid, transparantie en
kwaliteit is wat de klanten kunnen verwachten tijdens het intakegesprek met haar.
Dan wordt er een offerte op maat gemaakt en overlegt met de klant.

Creatief bezig zijn is haar met de paplepel ingegoten. Zo verteld ze, dat ze van
kleins af aan al bezig was met het decoreren in huis als er weer een feestje was.
En later voor de rest van haar familie en vrienden.
Claudine is goed in wat ze doet.
Ze heeft inzicht en feeling als het gaat om het
totaal plaatje neerzetten binnen de mogelijkheden en wensen van de klant.

De corona periode is onvermijdelijk tijdens ons gesprek. Claudine is zelfstandig
ondernemer en door de maatregelen is zij ook vrij beperkt.
Je begint je onderneming met veel passie en overtuiging en dan kom je pittige
uitdagingen tegen zoals de corona maatregelen.
Het hoog houden van je motivatie is in deze situatie één van de grootste uitdaging.
Zij legt uit dat zij haar motivatie hoog probeert te houden door haar doel niet uit
ogen te verliezen. En haar doel is om te creëren want daar wordt ze blij van.
En dat ze met haar mooie creaties anderen er ook blij mee kan maken.
Daarnaast raakt ze ook gemotiveerd door haar omgeving waaronder haar twee kinderen.
Zo zegt zij:’Het is belangrijk welke mensen je om je heen verzameld.
Ik heb mensen om mij heen die creatief zijn. De één zit in de muziek en de ander creëert
weer op een andere manier. Dat zorgt voor een gezonde omgeving met veel positiviteit
en het werkt motiverend’.

 

 

Wat ik zo leuk vind aan de diensten die zij aanbiedt zijn the giftboxen.
Er zijn giftboxen voor diverse gelegenheden zoals bride and groom, newborn en
mom and dad to be. De giftboxen zijn limited editions. Wat ik zo mooi aan the giftboxen vind is, dat er producten in zitten van andere
collega ondernemers. Een ieder met zijn eigen expertise. Zo vertelt ze over de unieke handgemaakte dromenvanger en over de
exclusieve wijn uit Suriname. Ik vind het prachtig hoe zij samenwerkt met haar
collega’s en dat ze de klanten een limited edition giftbox kan aanbieden.


Wil je meer weten over de diensten die zij aanbiedt?
Kijk voor meer informatie op:

www.blushandcolors.com

Gepubliceerd op: 08-04-2021


 

Krishna Gopal is de oprichter en de ontwikkelaar van de unieke innovatieve
zelfverdediging vechtsysteem Kurodaiya.
Door zijn “out of the box thinking”  
heeft hij door toepassing van het Biomechanisch proces van het
menselijk lichaam dit zelfverdedigingssysteem in de wereld neergezet.

Ik stel 10 vragen aan…Krishna Gopal.

Hoe is Kurodaiya ontstaan.

De naam Kurodaiya is afgeleid vanuit het sanskriet Karo Daiya
(heb medelijden/toon medeleven).
In het Japans betekent Kuro 'zwart'
en Daiya 'diamant'.
De naam Kurodaiya betekent dus
in het Japans ‘Zwarte Diamant’.

Als kind heb ik verschillende vechtsporten (karakter, judo, taekwondo) beoefent.
Maar ik werd gepest. Ik ging nadenken hoe het kon dat ik met mijn ervaring in vechtsport
twee jongens die mij ging pesten en slaan niet aankon. Dat was mijn moment van bewustwording.
Ik ging op onderzoek uit waarbij ik steeds meer ging inzien dat wat ik in de sportschool leerde, 
anders was dan ik in de werkelijkheid effectief kon toepassen.
Ook begon ik mij meer te verdiepen in hoe het bio-mechanisch proces van het
menselijk lichaam in elkaar zit.
Tijdens dit onderzoek ben ik een methode gaan ontwikkelen ‘het Kurodaiya systeem’.
Door het Kurodaiya programma te volgen leer je jezelf optimaal te verdedigen.

Op welke leeftijd ben je begonnen met zelfverdedingssport?

Ik was elf jaar toen ik begon met judo.

Oprichter van Kurodaiya, Grootmeester in verschillende vechtsporten,
personal trainer en sportmasseur. Had je dit allemaal ooit verwacht?


Ik had dit totaal niet verwacht.
Ik wilde vroeger arts worden.

Ik kan mij vast wel voorstellen dat je als oprichter van
KTEC:’Kurodaiya Training & Education Consult’ in het
hele proces uitdagingen ben tegengekomen.
Wat zijn de grootste uitdagingen geweest en hoe ben je ermee omgegaan?

De grootste uitdaging is om de mensen te overtuigen dat wat wij aan
traditioneel vechtsport doen, niet genoemd kan worden in de noemer zelfverdediging.
Ik heb menige gesprekken gevoerd met Internationele grootmeesters om uit te leggen
dat traditionele vechtsporten meer kunst is dan praktische zelfverdediging.
Daarom heet het ook ‘Martial Art’ (kunst).
Het heeft mij veel moeite gekost om het Kurodaiya systeem uit te leggen en het
effect daarvan.

Ik geef je de volgende zin als het gaat om zelfverdediging:’Zo binnen, zo buiten’.
Wat is dan het eerste waar je aan denkt?En waarom?


Zowel van binnen als van buiten moet jij je veilig kunnen voelen.
Het één staat niet los van het ander. Hoe jij je van binnen voelt, straal je uit.

Je bent copyrighthouder van de welbekende en alom gerespecteerde slogan:
”Geweld eindigt waar respect begint”.
Wat is het verhaal van deze krachtige slogan.


Geweld eindigen met geweld werkt niet.
Tegen kinderen wordt er wellicht gezegd:’Als je een klap krijgt dan mag je niet terug slaan.
Want dat is geweld’. Op een gepaste en respectvolle manier mag je best wel een tik uitdelen.

Je bent zelf vader van twee prachtige dochters. Wat mijn aandacht heeft
getrokken is dat je ook zelfverdedigingslessen geeft aan meisjes
en vrouwen in binnen- en buitenland. Wat valt je op binnen deze doelgroep?


Wat mij opvalt is dat meisjes en dames in Europese landen zoals Italië,
Frankrijk en Duitsland meedoen aan zelfverdedigingslessen en vechtsport.
In India doen ook veel meisjes en dames op hoog niveau aan vechtsport.
In Sri Lanka komen er honderden meisjes en dames erop af als ik daar een seminar geef.
In Nederland,  waaronder ook de dames van de Hindoestaanse cultuur, zie ik dat minder.
Waar dat exact aan ligt weet ik niet. Maar als ik luister naar de verhalen van de dames,
danhoor ik ze zeggen: ’In Nederland zijn we toch veilig?’.
Waarop ik antwoord:’Er mag inderdaad een hoop niet maar toch
verkeren we soms in onveilige situaties’.

Ik heb ook vrouwen die tijdens de training in tranen uitbarsten en een besef-moment
hebben waarom ze niet eerder in hun leven een cursus zelfverdediging hebben gedaan.
Wat ik mooi vind om te zien dat juist deze vrouwen weer andere vrouwen helpen en
stimuleren om voor zichzelf op te komen en een cursus zelfverdediging te doen.

KTEC hanteert ‘Code of Conduct’. Daarin staat onder andere:
’Wij beschermen de zwakkeren in onze samenleving en helpen hen waar mogelijk’.
Wat is een verhaal of verhalen die je tot de dag van vandaag bijgebleven zijn?


Ik heb tijdens de trainingen ook kinderen die gepest worden op school.
Ze komen binnen met hangende schouders en maken amper oogcontact.
Na de trainingen zie ik diezelfde kinderen naar buiten lopen als een leeuw.
Hoofd omhoog, schouders naar achteren en vol zelfvertrouwen.
Deze kinderen krijgen een ‘Kurodaiya bandje’.
Daarmee zijn ze een buddy/helper voor andere kinderen die gepest worden.

Wat inspireert jou? Wat is jou inspiratiebron in het leven?

Ik zie zoveel ellende in de wereld waar zoveel aan gedaan kan worden.
Maar door de denkwijze van een mens eigenlijk niet kunnen.
Er wordt aangeleerd om beknopt te denken waardoor je in een tunnelvisie gaat zitten.
Door open-minded te kijken en voelen dat er meer is dan datgene wat ons voorgelogen wordt,
kan er een gedragsverandering plaatsvinden.
Mijn doel is om mensen mentaal sterk te maken zodat ze weer andere mensen kunnen gaan helpen.

Heeft Krishna Gopal anno 2021 nog een belangrijke boodschap voor de mensen?

Wij zijn mensen. En een mens is in staat om datgene te overwinnen wat naar ons toe komt.
Ga terug naar de basis en zorg dat de bewustwording op gang komt.


www.zelfverdediging.com

Gepubliceerd op: 02-04-2021


 

Haar kunstwerken stralen zoveel eigen-heid uit.
Er verschijnt gelijk een glimlach op mijn gezicht
als ik naar haar liedje:’Sweet Caramel’ luister.

 

Ik heb het over niemand anders dan
Evita Tjon A Ten.

 

Evita, een 34-jarige, beeldschone tropische vogel, een multi-talent.
Een vrouw die houdt van de mooie dingen in het leven.
Daarnaast is ze een hardwerkende vrouw die altijd positief is.

 

Haar naam afgeleid van Evita Perron,
betekent in het Spaans: ‘adem van leven’.
Evita heeft door de persoon die ze is zoveel te geven.
Ze is een krachtige dame met een sterke ‘mindset’ en doorzettingsvermogen.
Ze doet wat ze leuk vindt en dat is creëren en dat herhaalt zich elke dag weer.

 

Evita is kort na het behalen van haar
Bachelor Business Administration
in Hospitality Management in 2009 begonnen als eigen ondernemer.
Inmiddels is ze al elf jaar trotse eigenaresse van Evita Art & Music.

 

Tijdens het online interview liet ze haar kantoorpand, gevestigd in Zoetermeer,
zien waar ze onder andere haar eigen
atelier heeft, maar ook een reclamebureau.
Zo heeft ze al voor ruim 300 bedrijven
een huisstijl ontwikkeld. Het ontwikkelen van een huisstijl als identiteit van een
bedrijf is meer dan alleen een simpel logootje maken.
Zo vertelt ze: ’Een logo is tevens ook je identiteit. Het is de basis van je bedrijf.
Elk klant heeft een bijzondere identiteit, datgene wat ze speciaal maakt'.

'Het is elke keer weer een feestje om voor de klant te creëren’.

 

Alles wat ze maakt, doet ze met veel liefde en oprechtheid.
Zo zegt ze: ‘Als ik energie heb om iets van mijzelf met de wereld te delen,
dan sta ik te zingen of sta ik in de belangstelling.
Maar als ik bijvoorbeeld iets te verwerken heb, ga ik dingen creëren,
zoals het maken van schilderijen’.
Dus het één staat niet los van het ander.
Datgene wat ze doet en waar ze voor staat, heeft voor haar veel waarde,
omdat het mensen ook heel blij maakt en motiveert.
De basis is en blijft dat ze passie heeft in datgene wat ze doet.
Het maken van kunstwerken is puur intuïtief.
Ze laat zich graag inspireren door datgene wat ze om haar heen
ziet en ervaart. Het is tevens een uitlaatklep,
waardoor ze weer nieuwe inzichten en ideeën krijgt.

 

Iets wat Evita ook met veel passie doet, is zingen.
Ze was vijf jaar oud toen ze voor het eerst op het podium stond.
Ze kan haar eerste optreden tot de dag van vandaag nog herinneren.
Ze zong toen een Surinaams kinderliedje.
En dat was het begin van een mooie zangcarrière.

 

In haar liedjes is Jazz vaak de basis.
Maar in haar muziek hoor je ook Surinaamse invloeden.
Soms verwerkt ze ook reggae in haar muziek,
want haar peetmoeder komt uit Jamaica.
Evita is een mix van vele culturen.
Haar grootmoeder heeft Hindoestaans en Schots bloed.
Haar opa is Chinees en haar vader Libanees en Creools.
Lange mooie jurken, glitter en glamour en een stem waar je U tegen zegt.
Evita zingt de sterren van de hemel.

 

Voor de corona pandemie had ze 80 tot 100 optredens per jaar.
Nu ligt het optreden voor publiek door de corona pandemie stil.
Ik vroeg aan haar hoe zij omgaat met een grote tegenslag.
Zo vertelt ze: ‘Hoe ik er toch doorheen probeer te komen is door te denken:
Dit is de situatie nu. Ik los het op als ik het kan oplossen en zo niet, dan laat ik het los.

Een tegenslag te boven komen, heeft naar mijn mening echt te maken
hoe je gedachten zijn op dat moment. Want ik geloof dat als je negatief denkt,
dat je dan ook negativiteit aantrekt. En ik geloof heel sterk dat wat je naar het
Universum uitzendt ook op je pad gaat komen.’



Woonachtig in Nederland, maar Suriname heeft overduidelijk
ook een mooi plekje in haar hart.
In 2019 is ze in Kiev (Oekraïne) bekroond
met de titel: ‘Miss Top of the World Plus Size’.
Zo heeft ze tijdens de verkiezing gezongen en Suriname vertegenwoordigd.

 

Ik kreeg van top tot teen kippenvel toen ze erover ging vertellen.
Zo vertelt ze: ‘Ik heb de mensen door mijn verhaal kennis laten maken met de
schoonheid van Suriname’. Suriname is natuurlijk een supermooie bestemming.
Maar het is ook een heel rijk land door de historie.
Een land met een mengelmoes van allerlei culturen, heerlijk eten, mooie muziek
en de natuur is daar prachtig.Na de bekroning heeft ze iets langer dan een jaar
ambassadrice mogen zijn en daar hoorde een reis naar Suriname bij.

 

Evita heeft ook een
kunstenaars-voor-kunstenaars project.
Zo gaat 10% van elk factuur naar Suriname. Met dat geld worden er kleurboeken
en stiften/(kleur-)potloden gekocht en uitgedeeld aan kunstenaars in de dop.
Zo zegt ze: ‘Kunst en educatie liggen heel dicht bij elkaar en daarin wil ik maar
al te graag mijn steentje aan bijdragen’.

 

www.evita-art-music.com

 

Gepubliceerd op: 23-03-2021

 


 

Als iemand een mooie groei en ontwikkeling heeft doorgemaakt de afgelopen jaren
dan is het in mijn ogen wel Juneoer Mers. Door zijn eigenheid en openheid naar het
publiek toe heb ik ervaren dat hij echt entertaint oprecht vanuit zijn hart.

In gesprek met Juneoer Mers…

Wie is Juneoer Mers?
Ik ben een Surinaamse man, geboren en opgetogen in Rotterdam.
Ik ben een acteur die in verschillende film-, televisie- en theaterproducties te zien is.
In 2009 ben ik afgestudeerd aan de Frank Sanders Akademie te Amsterdam.
Sindsdien ben ik bezig om mijn talenten in het theatervak verder te ontwikkelen.

Ik heb een beetje onderzoek gedaan. En ik las dat je in 2009 afstudeerde
aan de Frank Sanders Akademie te Amsterdam.
Hoe ben je op het idee gekomen om daar te gaan studeren?

Frank Sanders Akademie in Amsterdam is een musical academie.
Ik hield altijd al van zingen en entertainen op het podium.
Maar ik wilde verder mijn talenten gaan ontwikkelen. Dat kon ik doen tijdens mijn opleiding.
Want daar kreeg ik zang, dans en spel. Wat ik leuk vind is dat ik onlangs
1 van de commissieleden ben geweest op het Frank Sanders Akademie in Amsterdam.
Ik voel me vereerd om de nieuwe generatie musical acteurs te mogen ontdekken.

Was jij als kind al bezig met acteren?
Jazeker. Ik kan mij nog herinneren dat ik vijf jaar oud was en aan het spelen was met
actiefiguren poppetjes zoals He-Man en Spiderman. Daardoor was ik regelmatig
in mijn eigen fantasie wereld. Ik had het laatst nog met mijn moeder over dat zij mij steeds
moest gaan zoeken:’Waar is Juneoer?’.
En dan vond ze mij in de kamer waar ik met actiefiguren poppetjes zat te spelen.

Wanneer stond je voor het eerst op het podium?
Kan jij je dat moment nog herinneren?Zo ja, hoe vond je dat?

Ik heb heel lang opgetreden en gezongen in Surinaamse bandjes maar
mijn eerste optreden was in de zaal Royal vlakbij Marconiplein in Rotterdam.
Ik was heel zenuwachtig. Maar door mijn neven en broers voelde ik mij steeds
meer op mijn gemak op het podium.
Toen ik 17 jaar was kwam ik een meisje tegen genaamd Melanie.
Met Melanie had ik altijd leuke gesprekken en we deden vaak sketches.
Zij had een auditie voor een rol in het theater. Zij vroeg of ik ook auditie wilde doen.
Ze zei:’Tijdens de auditie moet je wel een stukje kunnen zingen, acteren en dansen’.
Dat was voor mij geen probleem.
We zaten in de trein op weg naar de auditie toen ze zei:’Oh ja, je moet ook een monoloog uitvoeren’.
Ik dacht toen:’Zingen in het Nederland en Engels is een peace of cake.
Maar wat is een monoloog?’. Ik wist het toen echt niet.
Ik heb vervolgens auditie gedaan en ik was gewoon aangenomen voor die rol.


Ik vind je een rasechte entertainer.
Wat vind je belangrijk in de interactie tussen
jou en met de mensen in het publiek?

Ik vind oogcontact met het publiek heel belangrijk en
jezelf zichtbaar maken. Dus laten zien wie je bent.
Het is niet altijd gemakkelijk om het publiek mee te krijgen.
Je moet openstaan voor de energie van iemand anders,
zodat iemand zich ook welkom voelt bij jou.
Openheid is daarom heel belangrijk.
Maar wel met behoud van je eigen grenzen.

Hoe bereid jij je voor op een auditie voor een rol in een musical.
Ik ga niet alle ingrediënten uit mijn gerechten geven,
maar als ik een tekst en een liedje krijg dan zorg ik er wel voor
dat ik mij goed voorbereid. Het enige wat ik eraan kan toevoegen
is dat het belangrijk is dat je de tekst en het liedje echt gaat begrijpen.
Pas dan kan je je rol goed vertegenwoordigen.

Stel dat jij je eigen musical of theaterstuk mag gaan schrijven.
Wat voor genre en verhaallijn zou dat zijn?

Dat is een hele goede vraag. Ik denk dat er zeker liefde en actie in voor zou komen.
Misschien zou ik er ook verschillende muziekstijlen in verwerken.
Ik zou daar wel innovatief in zijn.

Oke Juneoer, je begeeft je vaak tussen de mensen.
Je maakt jezelf zichtbaar op het podium, dus je ontvangt ook veel prikkels.
Wat vind jij fijn om te doen als je een dag vrij bent.
Wat is jouw uitlaatklep tevens ontspanning.

Ik geef veel van mijzelf omdat ik heel open ben op het podium.
Des te fijner vind ik het om mijzelf weer te sluiten als ik thuis ben.
En dat doe ik door goed voor mijzelf te zorgen.
En gamen (Playstation) vind ik heel leuk. Een potje Fifa spelen bijvoorbeeld.

Waar haal jij je inspiratie uit? Wat is jouw inspiratiebron?
Oke, ik ga niet liegen. Maar soms lees ik ook een boek.
En nu wil je zeker weten welke boeken?
Ik heb laatst een boek van 50 Cent gelezen ‘Hustle Harder, Hustle Smart’.

Een voorstelling speel je vaak niet 1 keer maar meerdere keren achter elkaar.
Hoe zorg jij ervoor om gemotiveerd te blijven als je een
voorstelling meerdere keren moet spelen.

Ik blijf gemotiveerd om te beseffen dat er altijd ruimte is voor verbetering en groei,
zodat je altijd iets hebt om eraan te werken.
Op het moment dat je beseft dat er geen verbeterpunten zijn en al je doelen
en dromen hebt bereikt kan het wel lastig zijn om nog ergens je motivatie nog uit te halen.


Ik las een bericht op social media van jou waarin staat:
’Vergeet daarom nooit dicht bij jezelf te blijven en het kind in jezelf aan te wakkeren’.
Hoe zorg je ervoor dat jij het kind in jezelf blijft aanwakkeren?Hoe zorg jij voor je innerlijke kind?

Bij mij is het innerlijk kind altijd aanwezig. Als ik in contact sta met mensen ben ik open en levendig.
Soms kom ik wel eens mensen tegen die dingen hebben meegemaakt waarbij hun
innerlijk kind beschadigd is.
Stel jezelf daarom met regelmaat de volgende vragen:
- Wat vind je leuk om te doen?
- In hoeverre wil jij dat gaan doen?

En hou daarin voor jezelf balans in fantasie, realisme en idealisme.
Wat ik heb geleerd is om je dromen en de realiteit evenredig te houden.
Je kunt uitbundig dromen terwijl de realiteit anders kan zijn. Wees je bewust van
hoe jou realiteit er uit ziet en dat je moet weten hoe jij je realiteit kan onderhouden.
Maar aan de andere kant heb je je dromen nodig, want anders heb je geen streven.

De coronapandemie begon in 2020. Hoe heb jij je hier doorheen geslagen.
En wat is of zijn de levenslessen die jij heb geleerd in 2020?

Natuurlijk heb ik er op werkvlak wel te maken mee gehad.
Ik kan voorlopig niet meer optreden in het theater.
Maar persoonlijk heb ik mij er wel redelijk door heen kunnen slaan en
gelukkig nog steeds wel.

Ik hou ontzettend van musicals.
Mijn zintuigen worden zo geprikkeld in datgene wat ik zie op het podium.
Je hebt in the Lion King gespeeld. In 2019 won The Lion King NL De Publieksprijs
tijdens het Musical Award Gala.
Je speelde daar de rol van Banzai (hyena). Hoe was dat?Hoe heb je dat ervaren?

Dat was echt een hele mooie en grote ervaring.
Het is één van de grootste musicals waar ik in heb gespeeld en
tevens ook één van de leukste rollen. Lion King is wereldwijd bekend en
de musical Lion King in Nederland een groot begrip.
Ik vond het super leuk om de rol van Banzai te doen. Maar het wel was zwaar.
Het pak wat ik aan had was zwaar en ik moest met krukken spelen.
Ik heb oprecht genoten. De reacties waren overweldigend.

Stel dat iemand ook een droom of ambitie heeft om in het theatervak
te gaan of in een musical te gaan spelen. Wat zou jij diegene dan adviseren?

Ken je eigenwaarde, train voor het allerhoogste, laat jezelf zien en besef dat niks onmogelijk is als je maar wilt.


www.juneormers.nl

Gepubliceerd op: 11-03-2021



Lees hier het verhaal van bekend
fotograaf Raúl Neijhorst.

'Wat de belevenis bij een fotoshoot met
Raúl echt compleet maakt is dat je de foto’s
gelijk na afloop mee krijgt. Geweldig!'

Raúl Neijhorst is een bekende Surinaamse fotograaf.
Hij zegt:’Het fotograferen is eigenlijk een uit de hand gelopen hobby’.
Voor het vak tekenen in Suriname ging hij naar een kunstbeurs toe.
En op de beurs zag hij mooie schilderijen, beeldhouwwerk en foto’s.
Toen dacht hij:’Maar foto’s zijn toch geen kunst?
Dat is toch alleen maar opeen knopje drukken en klaar?’.
Maar die kijk is helemaal veranderd.
Nu ruim 17 jaar later maakt hij prachtige foto’s van mensen.
Hij heeft een eigen fotostudio in Rijswijk waar hij prachtige foto’s
maakt van mensen die zich aanmelden voor een fotoshoot.
Maar daarnaast wordt hij ook gevraagd voor verschillende
fotografie klussen zoals newborn shoots, zwangerschapsshoots,
modellenfotografie en gezinsfotosessies.
Vroeger toen maakte hij vooral profielfoto’s van de
mensen voor Partypeepz en Hyves.

De belangerijkste reden dat Raúl mensen fotografeert
is het contact met de mensen.
Hij vindt het daarom zeer belangrijk dat mensen tijdens een
fotoshoot zich prettig voelen en echt de fotoshoot-belevenis ervaren.

Hij neemt graag ruim de tijd tijdens een fotoshoot,
begeleidt de mensen tijdens de fotoshoot en staat altijd open voor ideeen.
En praat graag zoals hij zelf zegt:’torie’ (verhaaltjes, praatjes, grapjes)
met de mensen.
Raúl beseft heel goed dat een fotoshoot voor de één spannender is
dan voor de ander. Hij zal daarom ook nooit oordelen.
Wanneer een fotoshoot is ingepland heeft hij eerst een
intake gesprek met de mensen waarin de wensen kenbaar gemaakt
kunnen worden bijvoorbeeld. Wat de belevenis bij een fotoshoot met Raúl echt
compleet maakt is dat je de foto’s gelijk na afloop mee krijgt. Geweldig!



Raúl fotografeert niet alleen in Nederland maar ook in Suriname.
Hij ervaart geen grote verschillen in fotografieklussen in binnen-en buitenland.
Alleen de mensen in Suriname willen soms nog wel graag een printje van de foto’s.
Soms krijgt hij in Suriname wel de vraag van klanten of ze hun eigen
usb stick moeten meenemen. Maar dat hoeft bij hem niet, want alles is in de prijs inbegrepen.

Ik heb foto’s die Raúl gemaakt heeft gezien.
Het zijn werkelijkwaar prachtige foto’s op een creatieve manier.
Zo heb ik ook foto’s voorbij zien komen in een bepaald thema
zoals Valentijn fotoshoots en modellen fotoshoots.
Hij is papa van 2 prachtige kinderen die hij ook wel eens fotografeert.
Zo zegt hij:’Met je eigen kind durf je toch net iets meer’.
Ik zag een foto voorbij komen van één van zijn kinderen in de kast
met een Nijntje boek (zie hieronder). Dat vond ik echt een hele toffe foto.

 

Ik vroeg aan Raúl wat het gekste was dat hij heeft
meegemaakt tijdens het fotograferen.
Hij gaf aan dat hij heel veel leuke dingen meemaakt.
Maar hij heeft wel eens meegemaakt dat er een vrouw was die
haar stijlstang was vergeten en als alternatief het strijkijzer pakte.

Hij vertelde dat hij een week geleden een new born fotoshoot heeft
gehad waarbij de vader van de baby erbij was. En vandaag had
hij nog een newborn shoot met een andere baby en daar was diezelfde
vader er ook weer bij. Blijkt dat hij in korte tijd papa is geworden van twee baby’s.

Maar er is toch ook echt wel een ervaring die hem ook altijd
bij gebleven is. Een vrouw een miskraam gekregen
heeft Raúl gevraagd om foto’s te komen maken van de foetus.


Het motiveert Raúl als hij ziet dat mensen blij worden met
de foto’s van het werk dat hij levert. Hij haalt zijn inspiratie uit
de allerdaagse dingen maar ook zeker uit door out-of-the-box te denken.
Zo zegt hij:’Je bent creatief als je buiten de grenzen treedt.
De meest succesvolle artiesten zijn juist mensen die tegen de richting ingaan’.


Heb jij ook een passie voor fotografie?
Zou je ook graag fotograaf willen worden?
De tip die Raúl geeft aan beginnende ondernemers op het gebied
van fotografie is blijven oefenen door zoveel mogelijk foto’s maken.
Hij zegt:’Fotografie is eigenlijk niet zo moeilijk.
Er zijn naast licht,technische gezien, maar drie dingen
belangrijk sluitertijd, diafragma en ISO’.
Daarnaast zegt hij ook:’Durf kritisch te kijken naar je eigen werk
maar ook naar andermans werk’. Als je graag iets wilt bereiken,
ga ervoor, durf te gaan voor datgene wat je wilt en realiseer
je ook dat alles gaat met kleine stapjes.


www.raulneijhorst.nl


Gepubliceerd op: 27-02-2021



Lees hier het verhaal van Youssef:
Reisblogger bij ‘Yous op Wereldreis’.

‘Mijn ideale vakantie is als ik
samen met de mensen kan zijn’.

 

Nog iemand die zijn lichtje fel
laat schijnen is Youssef.
Hij is de oprichter van
‘Yous op Wereldreis’.
Als klein jongetje opgegroeid in
de Haagse Schilderswijk
tovert hij maar al te graag een
glimlach op het gezicht van de mensen.
Daar willen wij natuurlijk alles over weten.
Maak kennis met de enige echte Youssef.

 

Youssef is 28 jaar en komt uit Den Haag.
Hij houdt van voetballen, boksen en fitness.
En is daarnaast docent burgerschap op de middelbare school.

Hij vind het echt een verrijking in zijn leven als hij zich
kan verbinden met mensen van verschillende
achtergronden en culturen.
Hij zegt:’ Je kunt pas een goed beeld van iemand krijgen
als je degene ook daadwerkelijk leert kennen’.
Daarom heeft hij ook gekozen voor
docent burgerschap,
omdat hij onder andere over deze onderwerpen kan praten.

Maar zijn allergrootste passie
is toch wel reizen.
Hij is reisblogger en oprichter
van ‘Yous op Wereldreis’.
In mei 2016 had hij een wens.
En zijn wens was om een
wereldreis te gaan maken.
Zo legt hij uit dat je zoveel plannen
kan hebben in je leven, maar dat je daadkracht en moed
nodig hebt om uiteindelijk je plannen door te kunnen zetten
en je dromen waar te kunnen maken.
Nadat Youssef al het geld bij elkaar had,
is hij gaan reizen.
Een greep uit de landen die hij tot nu toe heeft bezocht zijn Palestina,
Sri Lanka, Marokko, Andalusië, Irak, Iran, Rusland,
Taiwan en de Malediven.

Youssef is een echte levensgenieter.
Toen ik hem vroeg hoe zijn
ideale vakantie eruit ziet gaf hij als antwoord:
’Mijn ideale vakantie is als ik samen met de mensen kan zijn.
Dat ik de mensen in het land kan leren kennen, samen met ze kan
eten en de schoonheid van een land kan gaan ontdekken’.
Het reizen heeft veel indruk op Youssef gemaakt.
Zo vertelt hij:’In Sri Lanka ging ik samen met de mensen daar rijst eten met de hand’.

Hij heeft tijdens het reizen veel mensen ontmoet ieder met zijn of haar eigen verhaal.
Zo heeft hij tijdens zijn reis nog twee mannen ontmoet
waarbij ze toen besloten om samen verder te gaan reizen.
Daar is een mooie vriendschap uit ontstaan.

Youssef vindt het heel belangrijk om
‘een steentje bij te dragen’
aan de hulpbehoevende.
Dit doet hij door middel van projecten opzetten.
Één van de projecten was: ‘Elk kind een schooltas!’.
Zo zijn er meer dan 5600 kinderen in arme gebieden
geholpen met een schooltas.
Maar ook donaties voor medische hulp,kleding e.d.
Wat een prachtig initiatief.
Hij is van plan om in de toekomst nog meer mooie projecten te mogen opzetten.

Youssef laat mij tijdens het gesprek
foto’s zien van zijn reis
en vertelt daar verhalen bij.
Een land wat hem naast Marokko dicht
bij het hart ligt is Palestina.
Om Palestina binnen te gaan,
volgen er strenge controles.
Maar hij zegt:’Als je Palestina
eenmaal binnen bent,
dan voel je toch die vrijheid’.
Als ik Youssef vraagt of er nog
een land is wat bovenaan zijn lijstje staat zegt hij:
’Mijn wens is om in mijn leven alle landen van de wereld te mogen zien’.

Youssef geeft aan dat fouten maken hem inspireert.
Want door fouten te maken ga je leren.
Het geeft je tevens kracht om een verandering door te maken.
Als je een droom hebt, maak een plan, ga sparen en ga ervoor.


Ook benieuwd naar de verhalen van Youssef?
Volg hem op Facebook en Instagram: ‘Yous op Wereldreis’.


Gepubliceerd op: 23-02-2021


Lees hier het verhaal van
Shadon Bindraban:
Klank en kleur architect.

‘Ik ben geboren in vrijheid, ik leef in
vrijheid en ik overlijd in vrijheid’.


Wie Shadon is, is met geen pen te beschrijven.
Shadon noemt zichzelf:’klank en kleurarchitect’.
Daar willen wij natuurlijk meer over weten.
Ik neem jullie mee in het verhaal van
the one and only: Shadon Bindraban.

Shadon is naast een echte familieman, componist,
Singer and Songwriter, muzikant, kunstenaar en
the founder of SHADONISME.

Zo zegt hij:’We zijn allemaal bronwezens. Het geeft mij veel
voldoening en levensvreugde om zich vanuit die bron op een
creatieve manier uiting te geven aan het leven.
Voor Shadon is kunst een afspiegeling van het leven.
Het willen maken van iets wat nog nooit eerder is geweest,
waarbij de zintuigen van een mens geprikkeld kunnen worden.
Maar kunst is voor hem ook een manier
om grenzeloos
je creatieve mind tot uiting te laten komen.
Hierin zijn doen en durven de sleutelwoorden.


Als kunstenaar maakt hij schilderijen waarbij hij zijn
creatieve mind volledig zijn gang gaan.
Hij is een dromer en door te schilderen kan hij even
ontvluchten van de werkelijkheid.
Schilderen is voor hem:’de ultieme vrijheid’.
Zijn schilderstijl is een explosie aan kleur, zelf bestempeld
hij zijn werk als Impressieve Expressionisme. 
Zo kan hij de ene keer een schilderij maken van
Bob Marley en de andere keer weer een
kleurrijk schilderij van een naakte vrouw.


Het leven zelf is zijn grote inspiratiebron.
Zijn creatieve vermogen komt ook tot uiting in muziek
want Shadon is componist, Sing and Songwriter en muzikant.

Hij liet zich als kind ook graag inspireren door zijn vader.
Zijn vader heeft ook een grote passie voor muziek.
Zo is hij lang geleden samen met zijn vader naar
the Congress hallen in Den haag geweest om een concert
bij te wonen van Bollywood legend:
’Kishore Kumar’.
De stem van Kishore Kumar ging dwars door zijn hele lichaam
met onder andere het liedje:
’Oh mere dil ke chain’.

Shadon laat zich graag inspireren door ‘the legends’ op het
gebied van muziek. Shadon is all-round op het gebied van muziek.
Hij luistert graag naar vele zangers in binnen-en buitenland
maar ook naar verschillende muziekstijlen.


Shadon laat zich niet beperken of begrenzen door anderen.
Hij vindt het behoud van eigen-heid zeer belangrijk.
Zo zegt hij:’Het zal niet zo zijn dat jij je leven zodanig laat beinvloeden
en beperken door vastgeroeste ideen van je medemens.
Leef je eigen leven. Pas dan kan jij je zo vrij als een vogel voelen.
Ik ben geboren in vrijheid, ik leef in vrijheid en ik overlijd in vrijheid’.

Zo is hij ook de founder of SHADONISME.
Shadon omschrijft SHADONISME  als: ’Powerful movement of the free spirits’.
Zo maakt hij graag quotes waarbij hij anderen hoopt te triggeren
om bijvoorbeeld de dingen op een andere manier te gaan bekijken.
Humor ontbreekt vaak ook niet in zijn quotes.
Hij laat de mensen graag lachen.
Shadon hoopt dus mensen te triggeren met zijn quotes.
Maar met deze vraag wilde ik hem te triggeren.
Zo vroeg ik aan hem:’Shadon, als jij je eigen band mag gaan
samenstellen met muzikanten en zangers of zangeressen
uit binnen-en buitenland. Hoe zou dat er uitzien’.
Ja, deze vraag vond hij wel heel leuk.

Zijn wereldband:

Gitaar: Jimmy Hendrix

Basgitaar: Prince

Drums: Jeff Porcaro

Toets: John Lennon

2e stem: Bob Marley en George Michael

3e stem: Kishore Kumar, Rafi en Mukesh.

 

Achtergrondkoor:

Amy Winehouse, Elvis Presley, James Brown,
Michael Jackson en Jim Morrison

 

Brass sectie: Miles Davis, Charley Parker in combinatie

Met het orkest van John Barry, beken van de James Bond Theme.


Shadon zegt:’Moraal van dit verhaal. Ik vind dat de dode popsterren
leven in de muziek hebben gebracht.
En gelukkig zijn ze dood daardoor onsterfelijk…’.

Gepubliceerd op: 23-02-2021


Lees hier het verhaal van Sarita Poeran:
Maatschappelijk werker.
´Ik zal altijd kwaliteit boven kwantiteit kiezen’.

Ik kreeg een super lief en
motiverend berichtje van Sarita Poeran.
Sarita is maatschappelijk werker.
Wat een mooi en dankbaar beroep.
Het geeft haar veel levensvreugde.
Maar wat is eigenlijk precies de rol
van een maatschappelijk werker?
En wanneer kan je de hulp inroepen van een
Maatschappelijk werker?
Ik stel deze vragen aan Sarita Poeran.

Ik neem jullie mee in de wereld van een Maatschappelijk werker.

Sarita Poeran is zelfstandig ondernemer. De stap van reguliere baan naar zelfstandig
ondernemer was spannend. Maar sinds 2013 heeft Sarita Poeran haar eigen bureau in
maatschappelijke dienstverlening.
Sarita combineert twee achtergronden namelijk
maatschappelijk werk en Human Resources in haar werk. Dat maakt dat ze nog gerichter
mensen kan helpen tijdens het neerzetten van bijvoorbeeld re-integratie trajecten of
optreden als intermediair tussen cliënten en specialisten. De leefgebieden zorg- en welzijn,
werk en inkomen, financiën/schulden en huisvesting mogen allemaal aan bod komen bij maatschappelijk werk.

Er valt heel veel te doen binnen het Sociaal domein.
Tijdens haar werk als Maatschappelijk werker komt zij uiteenlopende situaties
tegen bij mensen met hulpvragen. Maar de meest voorkomende hulpvraag valt wel
binnen zorg- en welzijn, bijvoorbeeld zorg aan huis of de organisatie van opname van revalidatie.
Maar zo ondersteunt ze als Maatschappelijk werker ook bij trajecten binnen de WMO-WLZ-ZVW sector.
Ook het begeleiden van instellingen bij organisatievraagstukken pakt zij projectmatig op.


Tijdens het gesprek is mij duidelijk geworden dat Sarita haar medemensen altijd een helpende hand heeft geboden.
Zoals ze zelf ook zegt:’Ik maak wel eens grapjes dat er Gouden Gids op mijn voorhoofd staat’.
Het helpen van mensen doet zij met veel liefde.

Sarita heeft zorg verleend in de laatste jaren van het leven van haar ouders.
Dat gaf haar alleen nog maar nog meer motivatie om haar werk als Maatschappelijk werker door te zetten.
Door haar werkachtergrond heeft Sarita een breed netwerk.
Zo heeft ze samenwerkingen met collega’s in hetzelfde werkveld, instellingen en de gemeente.
Er is veel diversiteit bij haar cliënten. Ze heeft cliënten met verschillende achtergronden en culturen.
Sarita vindt integriteit, empathie en respect zeer belangrijk bij het helpen van cliënten.

Een Maatschappelijk werker hoort zich aan wet- en regelgeving te houden,
werkt als zelfstandige out-of-the-box maar ook daarin zijn er uiteraard grenzen.
Binnen die kaders probeert Sarita de mensen zo goed mogelijk te helpen met haar kennis en kunde.
Zo geeft ze aan: ’Ik zal altijd kwaliteit boven kwantiteit kiezen’.

Het traject van een cliënt kan verschillen per hulpvraag of hulpvragen. Het is vaak maatwerk,
maar ook bij maatwerk komt zij in situaties terecht waarbij het oorspronkelijk afgesproken traject
dient te worden aangepast. Dit gaat natuurlijk altijd in overleg met de cliënt.


Zelf is ze al heel wat jaren Maatschappelijk werker van een cliënt die ze haar ‘achtste wereldwonder’ noemt,
dit vanwege haar bewondering voor de kracht van deze cliënt. Cliënt is uitbehandeld maar
Sarita biedt nog altijd begeleiding daar waar nodig is. Soms heeft deze cliënt enkel en alleen behoefte
aan een luisterend oor. De verhalen van deze cliënt bezorgen Sarita nog altijd kippenvel.

Het werk wat Sarita doet geeft haar veel voldoening, het is dankbaar werk maar ze maakt ook lange dagen.
Aandachtspuntje blijft toch de balans erin blijven vinden.
Daarom last ze vaak genoeg me-time in. Ze maakt graag een wandeling, mediteert en doet vaak
een ochtend work-out. Ook geniet Sarita van het samenzijn met haar twee kinderen.
Zo vertelt ze dat ze een super trotse mama is. Ze leert haar kinderen hoe belangrijk zelfstandigheid
is en ondersteunt haar kinderen bij een goede educatie.

Haar inspiratiebron is een vrouw die zij haar ‘muze’ noemt. Sarita heeft veel te danken aan haar.
Zo vertelt ze mij de waarde van contacten en omgang met mensen. Heel mooi.
Binnenkort lanceert Sarita Poeran haar website van CB Dienstverlening, haar bureau
in maatschappelijke dienstverlening. Daarop kunnen mensen zich aanmelden
voor een intake gesprek en verdere informatie.


Gepubliceerd op: 15-02-2021



Lees hier het verhaal van Renu:
Professional Makeup Artist &
Hair Dresser bij Renu's Beauty.

'Ze volgt de trends maar wel
met behoud van haar eigen-ik'.

Een aantal jaar geleden was Renu te zien in een reportage op de NTR.
Daar vertelde zij ‘haar verhaal’.
Renu is een professionele make-up artist
& hairdresser.  Zij doet dit werk,inmiddels 15 jaar, nog altijd met veel vreugde.
Jaren later ga ik in gesprek met Renu over haar grote passie: make-up en haar.

 

Renu is geboren en getogen in het zonnige Suriname.
Daar hadden haar ouders een agrarische landbouw bedrijf.
Al vanaf jonge leeftijd was het zaken doen haar met de paplepel ingegoten.
Ze heeft de MAVO in Suriname afgerond en na wat opleidingen is ze
her en der gaan werken als administratief medewerker.
Renu is getrouwd, moeder van 3 kinderen en
inmiddels oma van een prachtige kleindochter.

Nadat haar kinderen ouder werden kwam er voor Renu
veel meer ruimte om na te denken wat ze
nou eigenlijk echt wilde qua beroep.
Ze vond het niet meer fijn om onder een baas te werken.
Daarnaast heeft ze altijd passie gehad voor make-up en haarstijlen.
Renu is opleidingen, cursussen en workshops gaan volgen en
heeft ze Renu’s beauty opgezet. Nu inmiddels 15 jaar later kijkt ze nog elke dag
vol trots naar de weg die ze afgelegd heeft in haar carrière.


Renu heeft altijd het gevoel gehad dat ze een helper is. Het geeft haar veel voldoening in haar
werk als ze ziet dat mensen stralen. Haar inspiratie haalt ze onder andere uit modeshows,
collega visagisten en haarstylistes. Ze volgt de trends maar wel met behoud van haar eigen-ik.
De mensen zelf inspireren haar het meest.
Zo vind ze het ook heel leuk als ze haar eigen creatie mag neerzetten bij een model.

 

Ik wilde heel graag van Renu weten wat haar all-time favorite beauty musthave is.
Zo gaf ze aan dat het voor haar de concealer is. Concealer voor onder de ogen die je
donkere kringen en wallen wat meer verbergen.

Renu is met haar werk een bekend begrip in
binnen- en buitenland. Zo geeft ze jaarlijks
workshops in Suriname. Haar werk is heel divers zoals ze zelf aangeeft.
Ze wordt gevraagd voor modellenklussen, BNN-ers, bedrijven, geeft visagie les op school,
maakt bruiden op etc. En werkt al jarenlang samen met bekend fotograaf Raul Neijhorst.

Renu vertelt vol trots dat ze mee mocht naar Oekraïne om de visagie en haar te doen van een
deelneemster van de plus-size missverkiezing.
Ook vertelt ze over een bijzonder verzoek dat
haar nog altijd bij gebleven is. Ze werd gevraagd of ze de make-up mocht doen bij de opbaring
van een overledene. Deze persoon was een fan van haar werk. Dat lijkt mij emotioneel heel moeilijk.
Renu zei dat ze eerder niet klaar was om dit te doen, maar dat ze op dit verzoek volmondig ‘ja’ heeft gezegd.
Dit was een hele emotionele maar bijzondere ervaring. Daar kan ik mij ook echt wat bij voorstellen.

Renu leeft spiritueel bewust, kent geen taboe en is een echte gevoelsmens.Positief zijn en blijven is
iets wat zij zeer belangrijk vind. Zo geeft ze aan dat er altijd licht is aan het einde van de tunnel.
Dat is een mooie boodschap.


www.renu.nl

Gepubliceerd op: 12-02-2021



Lees hier het verhaal van Nilam:
coach op het gebied van voeding, sport
en de juiste mindset.

‘Mijn opa zegt altijd tegen mij:
’Wees niet bang. Vertrouw op de
kracht die je in je hebt’.

Nilam heeft na maanden hard werken
the ‘Forever in shape’ by Nilam Coaching
gelanceerd. In dit 12 wekelijkse online videoprogramma
leert ze de mensen alles op het gebied van voeding,
training en de juiste mindset
om een betere versie van jezelf
te worden en om een geweldige
lichaamsvorm te krijgen.
Wat een mooi concept.
Maar wie is de dame achter Nilam Coaching?
Maak kennis met niemand minder
dan Nilam herself.

 

Nilam ziet zichzelf als een simpele persoon die graag anderen helpt om een betere versie
van zichzelf te worden op basis van haar eigen kennis en ervaring op het gebiedt van
voeding, sport en de juiste mindset.

Ze heeft zelf ook een aardige weg afgelegd. Zo vertelt Nilam dat ze zich niet prettig
voelde in haar eigen lichaam. Haar zelfvertrouwen was soms heel laag en had moeite om
zichzelf te accepteren.Ook geeft ze aan een emotie eter te zijn geweest en daardoor veel
ongezonde dingen at. Hierdoor zat ze geregeld niet lekker in haar vel.

Op een dag ging die knop om. Ze begon zich steeds meer bewust te worden van
haar manier van leven en haar kijk op voeding.
Nilam kreeg steeds meer het besef dat als ze gezond oud wilt worden dat ze zowel
fysiek als mentaal veranderingen mag gaan aanbrengen bij zichzelf.
Er was dus werk aan de winkel.
Maar deze weg ging zeker niet zonder slag of stoot.
Haar opa zegt altijd: ’Wees niet bang. Vertrouw op de kracht die je in je hebt’.
Dit geeft haar tot de dag van vandaag alleen nog maar meer motivatie om door te gaan.

Nilam is gaan leren om een andere kijk op voeding te hebben. Zo is ze sterk van mening dat
koolhydraten helemaal niet slecht voor je zijn.
Maar dat je lichaam waaronder je brein koolhydraten juist nodig heeft. Ook geeft ze aan dat je niet
per definitie vet hoeft te verliezen door het gebruik
van supplementen. Maar dat je door de juiste voeding ook een heel eind kan komen.

Ook is ze gaan onderzoeken welke sport het beste bij haar past. Haar favoriete sport blijft
toch fitness, maar een groepslesje pakken vind ze voor de afwisseling ook wel heel leuk.
Het fitnessen ziet Nilam als een momentje voor zichzelf. Het is tevens ook een uitlaatklep.
Maar soms vind ze het ook gezellig en motiverend om met anderen erbij te sporten.

Nadat zij een transformatie had doorgemaakt is zij ook anderen gaan coachen.
Dit doet ze nu al een paar jaar. Het helpen van mensen met een nieuwe gezonde manier van leven
geeft haar veel voldoening en vreugde.
Nilam wordt oprecht blij als zij ziet dat
anderen ook weer blij zijn met zichzelf. Het helpen van de mensen doet ze door middel van één op één
coachingsprogramma’s waarbij ze een gericht persoonlijk plan voor de mensen opstelt
met persoonlijke doelen. Ze heeft onlangs het online programma ‘Forever in shape’ opgezet.
Dit is een 12 wekelijkse online videoprogramma voor vrouwen.

Nilam geeft aan dat het nooit te laat is om veranderingen door te maken.
Als je echt je doelen wilt behalen op het gebied van een gezond gewicht is het zeker mogelijk.
En natuurlijk om die geweldige lichaamsvorm te krijgen die bij je past.
Waar een wil is, is een weg.


www.nilamcoaching.com

Gepubliceerd op: 03-02-2021



Het was 30 jaar geleden zo gemakkelijk nog niet om een atelier tevens eigen kunstacademie
op te richten voor mensen met een verstandelijke beperking of een psychische achtergrond.
Maar het is ze toch gelukt.
Richard heeft samen met Frits Gronert in 1991 Atelier Herenplaats opgericht.
Richard is coördinerend begeleider samen met een team aan coaches en vrijwilligers.
De heren zijn 30 jaar geleden begonnen met een groepje van 8 kunstenaars
maar inmiddels werken er ruim 40 kunstenaars.
Om een kunstenaar te worden bij het atelier wordt er een selectie gemaakt. Dan volgt er een gesprek.
En als de kunstenaars in dienst treden dan volgt er een proeftijd van twee maanden.
Richard legt het uit dat het tafelblad ‘Atelier Herenplaats’ is en de vier tafelpoten staan voor:
1. De aspirant kunstenaars worden geselecteerd op hun talenten en motivatie.
2. Alle coaches hebben een kunst achtergrond.
3. De kunstenaars werken alleen met professionele materialen.
4. De kunstenaars worden serieus genomen.

 

 

Bij Atelier Herenplaats worden er 2 dimensionale kunstwerken gemaakt.
Het doel is om vijf keer per jaar een tentoonstelling te hebben in de eigen galerie.
Maar Atelier Herenplaats heeft niet alleen bekendheid met tentoonstellingen en exposities
in het binnenland maar ook in het buitenland zoals New York en Japan. In New York bijvoorbeeld
hebben ze bijvoorbeeld 11 jaar lang tentoonstellingen gehad.

Omdat Atelier Herenplaats ook een zorginstelling is zijn de kunstenaars gekoppeld
aan een coach op locatie. Er wordt overlegd, doelen gesteld en geëvalueerd.
Atelier Herenplaats is onderdeel van Pameijer.

Wat dhr Richard motiveert om dit werk voort te zetten is dat hij de hele geschiedenis
kent van het atelier. Maar de grootste motivatie zijn de kunstenaars.
Het werk is afwisselend en continue in beweging.


Frits Gronert is 5 november 2019 met pensioen gegaan. Tere ere van Frits is
er nu een expositie genaamd: Memories of Tomorrow. Van de eerste acht kunstenaars
die begonnen zijn in 1991 (en waarvan er nog vier in leven zijn), samen met werk van
externe kunstenaars die we sinds de jaren ’90 kennen is er werk te zien.

18 jaar geleden liep ik stage op de oude locatie aan de Schiedamse vest in Rotterdam.
Nu is Atelier Herenplaats aan de Schietbaanstraat 1 in Rotterdam gevestigd.

Wist je (met de corona maatregelen vanuit het RIVM in acht nemend)
dat je ook kunst kunt huren,
een rondleiding kan krijgen of een leuke workshop kan volgen?
Kijk voor meer informatie op:
www.herenplaats.nl


Gepubliceerd op: 30-01-2021



Lees hier het verhaal van Shula:
CliniClown Zussie werkzaam bij
Stichting CliniClowns Nederland.

'Mijn eerste werkdag kan ik nog goed
herinneren dat ik mij bekeken voelde.
Ik was mij daar niet continue bewust van maar op een gegeven moment
dacht ik:'Oh ja, ik zie er gekleurd uit,
ik heb een rode neus op en ik ben nieuw'.


Ik ben Shula,41 jaar en ik werk inmiddels 14 jaar als CliniClown bij Stichting CliniClowns Nederland.
Ik heb een theater achtergrond. Toen ik op school in aanraking kwam met het perspectief
het kleinste masker namelijk:’de rode neus’, vond ik dat wel interessant.

Het idee dat je iets meer voor iemand betekent dan alleen maar een leuke voorstelling vond ik heel interessant.
Je kunt iemand heel veel dingen aanleren maar puur vanuit je intuitie werken dat kan je mensen niet leren.
Dat heb je of heb je niet. Daarom is de selectie procedure ook zo pittig.
Omdat we op zoek zijn naar mensen die dat al van nature hebben.

Als CliniClown ben je niet geschminkt. Ook omdat je te maken hebt met kinderen
die mentaal een achterstand hebben of een ziekte hebben waardoor ze bepaalde dingen
vanuit de realiteit niet helemaal kunnen plaatsen. Dus is het heel belangrijk dat kinderen ons mimiek kunnen zien.

Mijn eerste werkdag is echt lang geleden. Ik vond het heel indrukwekkend.
De hele dag keken mensen naar mij. Ik was mij daar niet continue bewust
van maar op een gegeven moment dacht ik:
’Oh ja, ik zie er gekleurd uit, ik heb een rode neus op en ik ben nieuw’.


CliniClown Zussie is meisjesachtig gekleed met een tutu rokje en een kroontje.
Kinderen vinden dat geweldig. Maar CliniClown Zussie kan ook stoer en dapper overkomen.
Mijn specialiteit is dat ik veel durf. En dat ik eigenlijk meer een zusje ben voor de
kinderen die de stoute schoenen aantrekt.

Ik was als kind heel serieus en nu als volwassene vind ik het heel leuk om speels te zijn.
En dat zie je ook terug  in mijn kostuum. Als clown durf ik alles.
Mijn inspiratie komt uit de veiligheid van de rode neus en dat het zo
heerlijk is om te doen wat ik altijd al had willen doen.

Mijn motivatie om mijn werk voort te zetten is dat ik echt voel dat ouders en kinderen er iets aan hebben.
En dat krijg ik soms ook bevestigd als ik een reactie krijg.
Dat motiveert mij om door te gaan. Over het algemeen geeft het toch een kleurtje
aan een situatie wat toch wel heel spannend is voor de kinderen maar ook zeker voor de ouders.

Mijn ervaring als CliniClown is dat het je echt kan verrijken als mens.
Het geeft voldoening om iets te kunnen betekenen voor een ander.
En als je al van nature gevoelig bent dan kan je dat heel mooi gebruiken in dit werkveld.
Heb aandacht voor elkaar. Wees lief voor elkaar maar ook voor jezelf.
Als je kan luisteren naar je eigen behoeftes en daar aandacht aan geeft
dan kan je anderen inspireren om dat ook te doen.


Wist je dat ze ook een webshop hebben met leuke cadeautjes?
Of zou je graag een bijdrage willen leveren?

Kijk voor meer informatie op:
www.cliniclowns.nl

 


Gepubliceerd op: 26-01-2021



Lees hier het verhaal van
Viresh Ramdin:
blogger bij 'Frits heeft gesproken' en
schrijver bij Dreamz World.

'Wat ik in de afgelopen 33 jaar heb geleerd?
Geniet van het leven!'

 

Beste lezer,


Op 21 januari 1988 zag ik het eerste levenslicht hier op aarde. Ik kreeg van mijn ouders,
mevrouw H. Chhatta en wijlen de heer D.K.I. Ramdin, de namen Viresh Dhiraj Ramdin.
Mijn broer V. Ramdin vertoefde toen al vier jaren op deze aarde en mijn zusje V.R. Ramdin
zou ons ongeveer twee jaar daarna vergezellen.


Binnen een gezin van vijf groeide ik in Hellevoetsluis en Hoogvliet op.
In Hellevoetsluis zat ik (tot en met groep vier) op de openbare basisschool 'De Houthoeffe'
en in Hoogvliet heb ik de resterende vier groepen doorlopen op de openbare basisschool 'De Tuimelaar'.
Na zes jaren vwo op de middelbare school 'Einstein Lyceum', startte ik in 2006 met de
opleiding 'Fiscaal recht' aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. Hier studeerde ik in 2011 af.


Na mijn afstuderen in 2011 heb ik diverse banen gehad. Uiteindelijk ben ik in april 2014
begonnen met werken bij woningbouwcorporatie Havensteder. Hier ben ik ruim drieënhalf jaar
in dienst geweest, waarvan ik een jaar in de ziektewet zat. Mijn gezondheidsproblemen
hebben mij destijds laten beseffen dat gezondheid eigenlijk de grootste schat in jouw leven
is en dat je deze schat ook goed moet onderhouden. Zonder een goede gezondheid
kan je namelijk vrij weinig tot niets. Dit was echt een eyeopener voor mij!


In het najaar van 2017 werd duidelijk dat vanwege een reorganisatie mijn contract bij
Havensteder niet meer zou worden verlengd en dus ging ik op zoek naar een andere baan.
Tijdens deze zoektocht sloeg echter het noodlot genadeloos hard toe. Op 11 oktober 2017
kwam mijn vader namelijk te overlijden. Deze gebeurtenis heeft een hele diepe impact
op mij gemaakt. Er waren in het verleden al geliefden van mij overleden, maar nog niet
eerder iemand zo dichtbij. Door deze gebeurtenis ben ik echt heel anders naar het leven
gaan kijken. Naast mijn eerdere besef moment over gezondheid, besefte ik nu ook dat het
leven van het ene op het andere moment gewoon voorbij kon zijn en dat je echt alles uit het
leven moet halen wat erin zit. Niet meer uitstellen dus, maar dingen gewoon doen!


Schrijven bijvoorbeeld. Ik hield altijd al van schrijven, maar deed er tot dan toe vrij weinig mee.
Dus besloot ik op 1 januari 2018 op Facebook mijn blog-pagina 'Frits heeft gesproken' aan te maken.
Waarom 'Frits'? Vroeger zei ik achter elke zin 'Frits'; het was een soort stopwoordje van mij.
Zodoende besloot mijn broer mij op een dag 'Frits' te noemen. Het uitgangspunt van mijn
blog-pagina was om artikelen te schrijven over sociaal-maatschappelijke onderwerpen
en daarover op een respectvolle manier in dialoog/discussie te treden.


In februari 2018 werd ik voorgesteld aan Gobind Ramkalup, de redacteur van de krant
(thans magazine) Dreamz World (een krant die zich op de Surinaamse/Caraïbische gemeenschap richt).
Na een goed gesprek met deze beste meneer mocht ik een vijftal korte artikelen aanleveren
die één pagina van de krant zouden vullen. Toen de krant in maart 2018 uitkwam,
was ik echt enorm trots op het resultaat! Artikelen door mij geschreven,
gepubliceerd in een krant! Daar had ik nooit over durven dromen!


In 2018 heb ik veel geïnvesteerd in mijn blog-pagina en het schrijven voor Dreamz World,
waar een netwerk opbouwen en onderhouden ook onderdeel van was.
Ik leerde heel veel mensen kennen, waaronder de oprichters van de goede doelenorganisatie
'ChietSana Foundation' (Chietra Bahora) en stichting 'Everyday People' (Asha Lachman)
en de voorzitter van Stichting Sociaal Culturele Activiteiten Zoetermeer (Sham Hira).
Ook raakte ik actief betrokken bij de eerste twee stichtingen. Daarnaast mocht
ik bij een regionaal radiostation komen, werd ik gevraagd voor een regionale tv-uitzending
en verzorgde ik zogenoemde 'Spoken Columns' over taboe-onderwerpen.
Zo was ik op verschillende sociaal-maatschappelijke terreinen bezig en daar haalde ik heel veel voldoening uit.

Daarnaast kreeg ik in augustus 2018 een baan bij de overheid.
Dit is wat mijn vader altijd wilde en daarom ben ik hier extra trots op!
Voor mijn blog-pagina deed ik op een gegeven moment ook interviews met
verschillende inspirerende personen van Hindostaanse komaf.

In 2019 heb ik de lijn van het interviewen doorgetrokken naar Dreamz World en
begon ik met het maandelijks interviewen van jong, Hindostaans talent.
Ik wilde hen middels zo een interview in de spotlight zetten/meer exposure geven.
Hun talent mag namelijk gezien worden!

In 2020 besloot ik om Hindostaanse ondernemers die minimaal vijf jaar binnen hun
vakgebied werkzaam waren, te interviewen. Aan de ene kant wilde ik met hun verhalen
de jongeren inspireren en aan de andere kant wilde ik deze ondernemers ook hun welverdiende spot geven.
Ondanks de coronamaatregelen is het mij toch gelukt om negen ondernemers te interviewen!

Voor 2021 heb ik ervoor gekozen om naast Hindostaanse talenten en ondernemers
ook talenten en ondernemers uit andere Surinaamse/Caraïbische bevolkingsgroepen te interviewen.
Te denken valt aan Javanen, Creolen of Antillianen.
Op mijn blog-pagina zal ik maandelijks mijn in 2019 afgenomen interviews met de jonge,
Hindostaanse talenten - vergezeld met een update - plaatsen. Dit om te laten zien hoe het
twee jaar later met deze toptalenten gaat!

Wat ik in de afgelopen 33 jaar heb geleerd? Geniet van het leven! Haal alles eruit wat erin zit!
Volg jouw dromen! Leef alsof het de laatste dag van jouw leven is! Let goed op jouw gezondheid!
Werk (geld verdienen) is belangrijk, maar niet alles in het leven; er is nog véél en véél meer dan dat!

Pluk de dag, oftewel: carpe diem!

Viresh Ramdin (Frits)

Gepubliceerd op: 12-01-2021


Lees hier het verhaal Shanta:
ziekenverzorgende in de ouderenzorg.

'Mijn inspiratiebron is de liefde die
ik voel voor de oudere generatie'.

Ik ben Shanta, 53 jaar en moeder van 5 kinderen en een trotse oma van bijna 5 kleinkinderen ;-)

Op elf-jarige leeftijd ging ik in Suriname bij de oudere generatie langs.
En daardoor kreeg ik meer drang om voor ouderen te zorgen. Op jonge leeftijd wist ik het al.
Mijn wens was om ‘zuster’ te worden. Op 16 jarige leeftijd werd ik moeder van mijn eerste
kind en begon ik naast het moederschap ook opleidingen te volgen in de zorg.
Ik was niet tevreden met de opleidingen die ik toen volgde. Ik kon mij er niet in vinden.
In 1997 ben ik via het UWV in een verzorgingshuis gaan werken. Ik werkte daar als etage assistent.
Mijn werkzaamheden waren toen voornamelijk huishoudelijke taken zoals bedden verschonen,
eten rondbrengen, koffie uitdelen etc. In die periode werd ik opnieuw zwanger.
Na mijn zwangerschap kreeg ik opnieuw de drang om een opleiding te gaan volgen
die mij in mijn carriere verder zou helpen.
Ik deed de opleiding welzijnszorg in 6 maanden tijd. Ik heb deze opleiding met succes behaald.
Maar ik kreeg weer opnieuw de drang om verder te leren.
In de tussentijd kreeg ik de rest van mijn kinderen.
Na mijn laatste zwangerschap bleef ik werken en verder studeren.
Nu ben ik gediplomeerd als ziekenverzorgende niveau 3.

Momenteel werk ik in de thuiszorg. Het werken met ouderen doe ik met mijn hart en ziel.
Dat voelt voor mij als een roeping. Dit is ook een kwetsbare doelgroep die hulp nodig heeft.
En die bied ik heel graag. Bijna elke dag sta ik op en ga met plezier naar mijn werk.
Na mijn diensten heb ik een voldaan gevoel dat ik iets voor de ouderenzorg heb betekend.
Ik laat ouderen graag lachen en maak graag grapjes met ze tussendoor.
Wel vind ik het moeilijk als een cliënt komt te overlijden of dat ze palliatief ziek zijn.
Ik zet mij daar uiteindelijk overheen door mijzelf bewust te maken van het feit
dat het bij de kringloop van het leven hoort.
Mijn inspiratiebron is de liefde die ik voel voor de oudere generatie.
De kracht haal ik vanuit mijn geloof. Mijn kinderen zeggen regelmatig dat ze heel trots zijn op mij.

Mijn motivatie en drijfveer om door te zetten in mijn leven is het geloof dat mijn leven een doel heeft.
Ik zou heel graag verder willen studeren en nog meer kennis opdoen.
Veel tijd doorbrengen en mooie herinneringen maken met mijn kinderen en kleinkinderen.
En ik wacht met smart om met mijn bijna geboren kleinkind te knuffelen.
Ik ben er onlangs achtergekomen hoe leuk ik het nog steeds vind om verpleegtechnische
handelingen uit te voeren. Het maakt mij zo blij.
En dit was een teken voor mij dat ik graag de opleiding wil doen als verpleegkundige
in het ziekenhuis. Ik weet nog niet helemaal hoe zich dit gaat vormgeven en zich gaat ontwikkelen.
Maar ik ben al zover gekomen dat ik vertrouwen heb dat ik over een paar jaar kan zwaaien met nog een papiertje erbij.

Wat ik mensen graag zou willen meegeven is dat ik als alleenstaande moeder
vijf kinderen heb kunnen grootbrengen met studie, full-time werken en met ups en downs.
Maar ondanks alles heb ik toch nooit de hoop opgegeven want kennis is macht.
En als je iets in het leven wilt, moet je 100% ervoor gaan. Op naar mijn volgende papiertje.

Veel groet,
Shanta


Gepubliceerd op: 19 december 2020



Lees hier het verhaal van Ingrid:
oprichtster van Feel You.

'Ik help mensen graag verder op hun levenspad'
Mijn naam is Ingrid en ik kom uit Enschede. 

Ik ben sinds 2017 mijn eigen praktijk gestart en daar
kan ik echt mijn liefde en passie in kwijt.

Hoe het begon:
De afgelopen jaren heb ik een aantal mooie cursussen gevolgd en
momenteel ben ik bezig met de  Masterclass Lichtwerk Academie
bij Crystal Visions.

 

In 2014 heb ik de cursus Reiki 1 en in 2015 de cursus Reiki 2 gevolgd. 
In 2016 heb ik de cursussen Quantum Touch Level 1, Gold Reiki en Dieprode Reiki gevolgd. 
In 2016 ben ik ingewijd in de Akasha Kronieken en ook deze cursus heb ik succesvol afgerond.
In 2018 heb ik leren werken met The Emotion Code. 
In 2020 heb ik de cursus Access Bars gedaan.

De komende tijd wil ik me nog gaan verdiepen in diverse massage-technieken omdat
ik zelf ook de kracht van massages heb mogen ontdekken.

Op dit moment geef ik onder andere ook telefonische consulten. Ik ben absoluut niet zweverig,
maar geloof wel dat er veel meer is tussen hemel en aarde. Ik help mensen graag verder
op hun levenspad en indien ik niets voor iemand kan betekenen, verwijs ik je graag door naar
collega's of kijk ik samen met jou wat het beste bij jou past. 


Mijn inspiratie haal ik vooral uit mezelf en de verhalen/ervaringen van anderen.
Ik vind het heel mooi om te ontdekken/onderzoeken wat
er echt in mezelf of iemand zit en hoe zich dat mag gaan ontwikkelen.
Succesverhalen zijn natuurlijk ook altijd erg motiverend
Ik ben dit werk gaan doen omdat ik veel eenzaamheid in mijn leven gekend heb.
Ik heb vaak in heel zware situaties gezeten waarin ik niemand had,
niemand die mijn hielp en een luisterend oor was er al helemaal niet.
Juist dit kan al zoveel voor iemand betekenen.

Hierdoor kan ik ook heel goed luisteren en hoor ik vaak ook wat er NIET gezegd wordt.
Hierdoor voelen mensen zich vaak bij mij op hun gemak en dat is een groot compliment om te krijgen.

Op dit moment is er veel eenzaamheid en gaan veel mensen door een diep dal.
Ik wil de mensen graag meegeven om op welke manier dan ook toch een kaarsje
te blijven branden. Het klinkt gek, maar ook al is dat op zware momenten het
enige lichtpuntje in de duisternis…het is wel een lichtpuntje.
Mij heeft dat in veel zware tijden geholpen omdat ik letterlijk een lichtpuntje zag.
Ook al zag ik het niet in mezelf of in mijn situatie…zelf BEWUST
een lichtpuntje creëren, kan al een stap de goede richting in zijn.


In liefde en licht,
Ingrid


https://www.feelyou.nl/

Gepubliceerd op: 20-12-2020



Lees hier het verhaal van
Chietra Bahora: oprichtster van
Chietsana Foundation.

'Ik vraag het Universum om kracht,
zodat ik mijn werk voor de 
hulpbehoevende ongekend kan doorzetten'.
                                                                                                                 
Nameskaar,

 

Mijn naam is Chietra Bahora, ik ben geboren in de maand juni 1980 en op
vroege leeftijd heel erg zelfstandig en ondernemend.
Op mijn 28ste sloeg het noodlot toe en verloor ik mijn partner op jonge leeftijd.
Toen ik weduwe werd stond mijn hele wereld op zijn kop.
Vanaf dat moment stond ik heel anders
in het leven dan de meeste vrouwen van mijn leeftijd.
Ik heb mij altijd al ingezet voor minder bedeelden in de samenleving,
maar mijn gedrevenheid om mensen te helpen bleef maar groeien. In 2016 heb ik meegedaan aan een
schoonheidsverkiezing genaamd Indian Beauty Queen The Netherlands,
daar werd ik gekroond tot First Runner Up en tot Charity Queen.
Het winnen van deze titels gaf mij de mogelijkheid om mijn passie voor liefdadigheidswerk verder te
ontwikkelen. Tijdens mijn Queen jaar heb ik hele mooie projecten opgezet en uitgevoerd,
waaronder in Suriname en in India.
Na mijn terugkomst uit het buitenland wist ik het zeker! Onbaatzuchtige
dienstbaarheid oftewel op zijn Hindoestaans gezegd “Sewa” is waarin ik geloof
en wat mij gelukkig maakt. Tijdens deze verkiezing leerde ik twee andere powervrouwen kennen
namelijk Airin Khedoe en Anoeradha Hanoeman. Deze schoonheden
waren ook deelnemers van dezelfde beauty pageant.
Samen met vriendin Seema Kalloe werd ChietSana Foundation op 18 november 2016 opgericht.
De lancering werd gehouden in Juliana Plaza Denhaag op 5 maart 2017.

 

Mijn focus blijft Suriname. Dankzij het harde werk van mijn grootouders
heb ik  nu een mooi toekomst in Nederland en ik vind dat we het verplicht
zijn om iets terug te doen voor de ouderen van Suriname en om het land
klaar te stomen moet je investeren in de jeugd/ jongeren van Suriname want
zij zijn weer de toekomst. Vandaar dat ChietSana
Foundation diverse categorieën oppakt van kindertehuizen tot aan
bejaardentehuizen tot aan scholen.


Ik ben heel spiritueel en ik bid elke dag. Ik vraag het Universum om kracht,
zodat ik mijn werk voor de hulpbehoevende ongekend kan doorzetten.


Have faith in God, believe in yourself and never give up,
because behind every successful women is herself.


Wees lief voor elkaar!


Liefs,
Chietra

http://www.chietsana.com/

Gepubliceerd op: 15-12-2020



Lees hier het verhaal van Sham Hira:
Voorzitter bij Stichting Sociaal
Culturele Activiteiten Zoetermeer (SSCZ).

'De drijfveer om dit te doen is voornamelijk om
nieuwe mensen te leren kennen. Om te verbinden'.

Mijn naam is Sham Hira, 48 jaar, getrouwd en vader van twee dochters (22 en 25 jaar).
Toen ik 17 jaar was verhuisden we van Assen naar Zoetermeer.
Ik raakte daar in contact met een van de buren die o.a.
Oud papier inzamelde en bedrijfstuintjes schoffelde om zodoende zomerkampen te organiseren
voor kinderen van ouders die gescheiden waren en een kleine beurs hadden.
Ik ging meehelpen met het inzamelen en schoffelen en mocht ook op mijn 17e mee als kampleider.
Hier is min of meer mijn passie voor het vrijwilligerswerk begonnen. 

Kort erna schoof mijn (analfabete) vader me naar voren bij de oprichting van een
Sanatan Dharm organisatie in Zoetermeer. Als 18-jarige was ik een van de oprichters
van die organisatie! 

Jaren later trad ik toe in het bestuur van de stichting
Sociaal Culturele Activiteiten Zoetermeer. Deze stichting organiseerde o.a.
Een Holi phagwa-viering en bustochten naar o.a. London. Hierna dreigde de stichting een beetje
in slaap te vallen temeer omdat de overige bestuurders 60-plus waren en overwogen om te
stoppen met de stichting. Ik heb toen een aantal jongere mensen benaderd en ben diverse
activiteiten gaan organiseren, zoals keyboard-, dholak- en harmoniumlessen,
maar ook workshops Persad maken, roti en bara maken, Sari draperen,
karaoke-avonden en multi-culturele sportdagen. 



De drijfveer om dit te doen is voornamelijk om nieuwe mensen te leren kennen.
Om te verbinden. Het is vast herkenbaar: Hindoestanen die elkaar tegenkomen en dan kiezen:
net doen of ze de ander niet hebben gezien of juist een klein knikje ter begroeting. 

Ik hou van de Hindoestaanse mede-mens. En ik wilde ook meer HIndoestanen leren kennen.
En hoe kun je dat beter doen dan ze te verbinden? Tijdens de relatief kleinschalige muziekavonden
en de sportdagen, werd iedereen ‘gehusseld’. Vreemden werden in groepjes
bij elkaar geplaatst en kregen als eerste opdracht: stel je aan elkaar voor: ‘wie is je vader, wie is je moeder?’,
waar in Suriname woonde je (of je ouders)? 
Deze aanpak maakte dat er
langdurige vriendschappen zijn voortgekomen uit deze SSCAZ-activiteiten! 



Zonder meer zijn mijn ouders en dan misschien net iets meer mijn vader mijn voorbeeld geweest.
Twee jaar nadat we in Zoetermeer kwamen wonen zette hij een Ramayan-leesgroep op,
waarbij elke week bij een van de leesgroep-leden de Ramayan werd voorgelezen.
Ik raakte dus op jonge leeftijd betrokken bij het organiseren van activiteiten
en het leren kennen van nieuwe mensen. 

Naast mijn full-time baan is het organiseren van die sociaal-culturele activiteiten dus eigenlijk mijn ‘hobby’.
Ik krijg er energie van om te zien dat mensen na afloop van een activiteit aangeven dat
mijn aanpak onderscheidend is van een doorsnee dansavond bijvoorbeeld.
Of dat de aanpak van de sportdagen (onbekenden, jong en oud) bij elkaar in groepen
te plaatsen zodat er ECHT interactie en sociale verbinding ontstaat.
En dat de volgende keer wanneer je een Hindoestaan tegenkomt nog iets vriendelijker een groet brengt.
Te vaak horen we: er is een ‘krabbenmentaliteit’ onder de Hindoestanen: we halen elkaar naar beneden.
Maar ik denk dat het een kwestie is van: onbekend maakt onbemind. 

Toegegeven: uit eigen ervaring weet ik dat er ook HEEL VERVELENDE Hindoestanen rondlopen.
Degenen die altijd wel op- en aanmerkingen zullen hebben op je aanpak,
maar zelf nooit initiatief zullen nemen om iets te organiseren. 



Het organiseren van dit soort activiteiten, zonder winstoogmerk (heel belangrijk voor mij)
beschouw ik inmiddels als een talent van mij. Omdat ik als stichting geen commerciële belangen heb,
kan ik DAT doen, wat IK leuk vind en waarvan ik denk dat de mensen dat ook leuk gaan vinden.
Dit toets ik uiteraard ik bij mijn achterban! 

De enkele ‘vervelende Hindoestaan’
die altijd wel wat te zeggen heeft, zal altijd blijven bestaan. Ik probeer me daar niet op te focussen.
Dit is niet altijd even makkelijk moet ik zeggen! :-) 



Het jaar 2020 is voor vele organisaties een moeilijk jaar.
Bij gebrek aan het mogen organiseren van fysieke evenementen,
ben ik zelf me meer gaan toeleggen op liefdadigheidsactiviteiten, waarbij ik vooral bestaande
organisaties en initiatieven support. 

Het krijgen van een blijk van waardering in april 2019
in de vorm van een koninklijke onderscheiding was een extra stimulans om door te gaan wat
ik de voorgaande 29 jaren ook al deed. Het was zeker geen moment om het rustiger aan te gaan doen!

In oktober 2019 besloot ik om te participeren in het schoolmeubilairproject van
ChietSana Foundation van Chietra Bahora. Het lukte mij om schoolmeubilair te krijgen,
transport vanaf de school naar de haven en een flink bedrag aan donaties van particulieren
waarmee de verzendkosten betaald konden worden. 

Het zijn personen als
Chietra Bahora waar ik me goed in herken: flink aanpakken, zonder eigenbelang,
voor de mensen die het hard(er) nodig hebben en..... SAMEN! Immers, in je eentje kun je niet zoveel. 


Dat is dan ook wel de rode draad bij mijn activiteiten: Ik pak de dingen graag
SAMEN op. Een mooie gezegde hierbij is: ‘boond boond se samundar bana hai’ :
de oceaan is samengesteld uit zovele druppels. De kracht zit in het bundelen van al die individuele krachten. 



Het organiseren/supporten van activiteiten voor en door Hindoestanen vind ik leuk:
zo promoot ik ook graag (belangeloos) de debuutroman van Kirtie Ramdas, getiteld ‘Diya’.
Ik vind het gewoon stoer dat iemand uit onze Hindoestaanse gemeenschap een roman schrijft.
Op haar manier heeft Kirtie mij ook geïnspireerd, of misschien wel over het randje getrokken,
om zelf korte verhalen te gaan schrijven.

Een van mijn andere activiteiten is de deelname aan een chautaalgroep waar ik
al 22 jaar deel van uitmaak. Voor mij HET moment om eens niet de ‘lead’ te hebben,
maar veilig de andere, meer ervaren leden te volgen. Ook hier hoop ik dat ik mijn
eigen generatie en de generatie na mij zal kunnen loodsen naar de toekomst
waarin deze Hindoestaanse culturele traditie zal blijven bestaan. 



Ook buiten de Hindoestaanse gemeenschap mag men zich beroepen op mijn hulp.
Momenteel ben ik met een Zoetermeerse yogalerares bezig om fundraising
te doen tegen ‘menstruatie-armoede’: vrouwen die om financiële redenen worstelen
om aan de juiste, hygiënische menstruatiematerialen te komen. 

Doordat de Hindoestaanse gemeenschap bij de lokale overheid niet bekend staat als een
‘lastige groep’, lopen we hulp in de vorm van subsidies mis.
Om die reden probeer ik de activiteiten met eigen middelen kostendekkend te organiseren.
Soms denk ik wel eens: moeten we ons niet misdragen zodat ook WIJ beter gesubsidieerd worden? ;-) 



Aan de mensen die het momenteel zwaar hebben zou ik meegeven dat ze dit kenbaar
maken aan familie of vrienden. Regelmatig laat ik vanuit de organisatie weten dat
we er voor open staan om zonodig activiteiten te organiseren waardoor er geen
sociaal isolement gaat ontstaan. Maar als je thuis blijft kniezen, dan verandert er niks!
Of zoals Conficius het ooit heeft gezegd: ‘als je blijft doen wat je altijd deel, zul je
krijgen wat je altijd kreeg’. Er zit dus toch echt een stukje eigen-regie bij de mensen.
Laat weten dat je in verbinding wilt zijn. Direct of indirect.


Voor de toekomst hoop ik dat de achterban mijn ideeën en activiteiten zal blijven omarmen.
En vanzelfsprekend hoop ik dat de volgende generatie dit ook zal oppakken.