Je woont in een straat waar je aan de ene kant Marokkaanse buren hebt en aan de andere kant Belgische. Het is altijd een belevenis, want hun gewoontes botsen af en toe op een heerlijk hilarische manier. Op een dag hoor je je Belgische buurman, Jean-Pierre, tegen zijn vrouw schreeuwen: “Marie! Waar is de mayo? Een barbecue zonder mayo is een ramp!”
Ondertussen komt je Marokkaanse buurman Ahmed naar buiten met een schaal vol tajine en roept: “Broeder, wie doet er nou mayo bij een barbecue? Couscous, dát is wat je nodig hebt!”
Jean-Pierre kijkt Ahmed aan alsof hij net heeft voorgesteld om frieten met couscous te eten. “Couscous? Dat zijn geen patatten, man! Patatten en friet, dáár leven wij Belgen op!”
Ahmed barst in lachen uit. “Maak je geen zorgen, vriend. Ik maak je wat couscous en daarna wil je nooit meer friet zien!”
Een uur later zit iedereen samen in de tuin. Ahmed ontspannen met zijn tajine, Jean-Pierre met een enorme schaal frieten, en jij ergens tussenin met een klein bordje salade — want je hebt nooit begrepen hoe deze mensen zóveel kunnen eten. De Belgische buurvrouw Marie kijkt naar de merguez-worstjes die Ahmed heeft meegebracht en vraagt voorzichtig: “Hoe eet je dat… zonder mayo?”
Ahmed begint te lachen. “Zonder mayo? Vriendin, je hebt harissa nodig! Pittige saus — dat maakt je sterk!”
Jean-Pierre, met een blik alsof hij net een UFO heeft gezien, probeert een minuscuul beetje harissa. Zijn ogen worden groot, zijn gezicht kleurt rood en hij roept: “Marie! Haal de brandblusser! Dit is geen saus, dit is lava!”
Ahmed schudt lachend zijn hoofd. “Je moet het leren waarderen, broeder. Wij Marokkanen houden van een beetje pit. Niet alles hoeft in mayo te verdrinken!”
En zo eindigt de avond: Jean-Pierre wisselt koortsachtig tussen een glas water en een kom frieten, terwijl Ahmed niet kan stoppen met lachen. Eén ding is zeker — met zulke buren is het nooit saai!
Door: Ewa
Je woont in een straat waar je aan de ene kant Marokkaanse buren hebt, en aan de andere kant Belgische. Het is altijd een belevenis, want hun gewoontes botsen af en toe op een hilarische manier. Op een dag hoor je je Belgische buurman, Jean-Pierre, tegen zijn vrouw schreeuwen: "Marie! Waar is de mayo? Een barbecue zonder mayo is een ramp!"
Ondertussen loopt je Marokkaanse buurman, Ahmed, met een schaal vol tajine naar buiten en roept:
"Broeder, wie wil er nou mayo bij een barbecue? Couscous, dát is wat je nodig hebt!" Jean-Pierre kijkt naar Ahmed alsof hij net heeft voorgesteld om frieten met couscous te eten. “Couscous? Dat zijn geen patatten, man! Patatten en friet, daar leven wij Belgen op!"
Ahmed lacht hard:
"Geen zorgen, vriend. Ik maak je wat couscous en daarna wil je nooit meer friet zien!" Een uur later zit iedereen in de tuin. Ahmed zit ontspannen met zijn tajine, Jean-Pierre met een enorme schaal frieten, en jij ergens tussenin met een klein bordje salade, want je hebt nooit begrepen hoe deze mensen zoveel kunnen eten. De Belgische buurvrouw, Marie, kijkt naar de merguez-worstjes die Ahmed heeft meegenomen en vraagt: "Hoe eet je dat zonder mayo?"
Ahmed begint te lachen: "Zonder mayo? Vriendin, je hebt harissa nodig, pittige saus! Dat maakt je sterk!"
Jean-Pierre, met een blik alsof hij net een UFO heeft gezien, probeert een klein beetje harissa. Zijn ogen worden groot, zijn gezicht wordt rood en hij schreeuwt: “Marie! Breng de brandblusser, want dit is geen saus, dit is lava!”
Ahmed schudt zijn hoofd lachend:
“Je moet het leren waarderen, broeder. Wij Marokkanen houden van een beetje pit. Niet alles hoeft in mayo te verdrinken!”. En zo eindigt de avond, met Jean-Pierre die afwisselend een glas water en een kom frieten eet, terwijl Ahmed niet kan stoppen met lachen. Eén ding is zeker: met zulke buren is het nooit saai!
Door: Ewa
Reactie plaatsen
Reacties
Hilarisch de eetgewoontes van de buren. zo een grappig verhaal