Rowan Atkinson werd geboren in een middenklassegezin en had als kind veel moeite met stotteren. Op school werd hij gepest vanwege zijn spraakstoornis en zijn uiterlijk; sommige kinderen vonden dat hij op een buitenaards wezen leek. Al snel werd hij als een vreemde bestempeld en groeide hij uit tot een verlegen en teruggetrokken kind met weinig vrienden. Hij zocht troost in de wetenschap, vertelde een van zijn leraren later: “Er was niets bijzonders aan hem. Ik had niet verwacht dat hij ooit zo briljant zou worden.” Maar Atkinson bewees dat iedereen ongelijk had.
Toen hij werd toegelaten tot de Universiteit van Oxford, ontwikkelde hij een passie voor acteren, hoewel zijn stotteren aanvankelijk een grote belemmering vormde. Hij behaalde eerst een masterdiploma in elektrotechniek voordat hij aan televisie- of filmprojecten begon. Vastberaden zijn droom na te jagen, sloot hij zich aan bij een komediegroep. Ondanks vele afwijzingen en teleurstellingen bleef hij geloven in zichzelf. Zijn passie om mensen aan het lachen te maken was groter dan zijn angsten. Al snel ontdekte hij dat hij vloeiend kon spreken wanneer hij een personage speelde en hij gebruikte zijn stotteren juist als inspiratie voor zijn acteerwerk.
Tijdens zijn studietijd creëerde Atkinson het absurde en iconische personage Mr. Bean, dat later wereldwijd bekend zou worden. Ondanks de obstakels van zijn uiterlijk en spraakstoornis bewees hij dat je geen heroïsch lichaam of een Hollywood-gezicht nodig hebt om een van de meest geliefde en gerespecteerde acteurs ter wereld te worden.
Het verhaal van Rowan Atkinson is inspirerend omdat het laat zien dat passie, hard werken, toewijding en volharding belangrijker zijn dan beperkingen of onzekerheden.
Moraal van het verhaal: Niemand wordt perfect geboren. Laat je niet tegenhouden door je zwakheden of mislukkingen. Elke dag biedt de kans om iets bijzonders te bereiken. Doe het beste met het leven dat je hebt.
Bron: Weird and Amazing Matters
Reactie plaatsen
Reacties