Ik kan enorm genieten van alleen zijn en dingen alleen doen. Ik ben graag in mijn eigen gezelschap. Ik wéét dat dit voor veel anderen een groot thema kan zijn, en dat weet ik ook uit ervaring. Veel mensen zijn bang om alleen te zijn: bang voor het gevoel van alleen zijn en bang om er alleen op uit te gaan.
Vaak ontstaat dit na ingrijpende levensgebeurtenissen, zoals een scheiding, verhuizing of het overlijden van een partner of andere dierbare. Dán voel je in je diepste kern wat (ineens) alleen zijn met je doet. Dán moet je de confrontatie aangaan met je rouw en doorvoelen wat alles met je doet en heeft gedaan. Alleen zijn voelt dan écht heel eng, confronterend en naakt.
Ook ik heb ervaring met dat gevoel. Ook ik moest daar doorheen — en ik ben er doorheen gegaan. Hoe heftig, verdrietig en confronterend ook.
En nu voel ik eindelijk tot in mijn kern hoe fijn alleen zijn óók kan zijn. Hoe ik kan genieten van mijn eigen stilte en van de dingen die ik leuk vind en goed zijn voor mijzelf. Omdat ik ten diepste besef dat jij alleen jouw leven kunt maken en leven, en daar — ondanks de omstandigheden waarin je zit — het beste uit mag halen.
Ik heb heerlijk alleen mijn baantjes gezwommen en geniet nu van de zon op een bankje, terwijl ik deze blog schrijf.
Voel jij je alleen in de situatie waarin je zit? Heb je behoefte aan (lotgenoten)contact? Wil je je verhaal kwijt? Ik beheer ook een besloten groep: “Samen besloten openhartig zijn”. Kijk gerust of dat iets voor jou is.
Liefs en een hele fijne dag gewenst, Mirjam (Openhartig)
Reactie plaatsen
Reacties